niet de juiste De Liemers

7 december 2018

niet de juiste De Liemers 7 december 2018


Vader en zoon naar de top Frans (73) en Robert Otten beklimmen de Kilimanjaro

"We hebben wat afgelachen in ons kleine tentje"

BABBERICH - De 73-jarige Frans Otten heeft samen met zijn zoon Robert (45) de Kilimanjaro beklommen. Tijdens een zevendaagse expeditie bereikte Robert het hoogste punt van Afrika op 5.895 meter. Zijn vader kwam met kunstknie en zonder training tot 5.765 meter hoogte, het Stella Point.

Frans heeft in zijn leven al vaker de Andes beklommen, dit deed hij samen met een collega. Het hoogste punt dat hij daarbij haalde was 4.800 meter. "Ik wilde altijd nog een keer de vijf kilometer halen", aldus Frans over zijn motivatie. Deze vijf kilometer kun je op een paar plekken bereiken, waaronder in Tanzania op de Kilimanjaro. "Drie jaar geleden overleed mijn collega, waarmee ik de Andes beklommen heb, aan de gevolgen van kanker. Ondanks deze ernstige gebeurtenis hield ik nog steeds die Kilimanjaro en het doel, de vijf kilometer hoogte halen, in mijn hoofd", vertelt Frans. Robert, fanatiek Nijmeegse vierdaagse loper, kwam tijdens de vierdaagse aan de praat met een man die de Kilimanjaro had bewandeld. "Door deze man raakte ik erg geïnteresseerd in de Kilimanjaro en ik ben mij er toen in gaan verdiepen. Het plan was dat ik samen met mijn wandelmaatje van de Nijmeegse Vierdaagse de Kilimanjaro zou gaan beklimmen. Helaas was het vanwege ziekte niet mogelijk dat hij meeging", aldus Robert. Frans: "Deze zomer kwam Robert bij mij binnen. Hij zei 'Ik ga naar de Kilimanjaro!' Ik zei: 'Dat is goed, maar dan ga ik mee.'"

vervolg op pagina 9

Verhalen schrijven heb ik altijd al leuk gevonden, maar toen mijn docente Nederlands zei dat 'De Liemers Helemaal Goed Courant' mensen vroeg om voor hen te werken, gingen mijn ogen open. Ik zag het al voor me: 'Ik die in een krant schrijf voor mensen die mijn stukje gaan lezen!' Dit moest wel perfect zijn. Ik heb dus meteen aangegeven dat ik mee wilde doen aan de DLHG-courant. Ik mocht een kijkje nemen bij de vergadering in de Ogtent. Ik ging samen met een vriendin, die het ook interessant vond om te kijken. Ik vond het leuk om te zien dat er best wel veel leerlingen zijn die dezelfde interesses hebben. Ik kon niet wachten om te beginnen met het schrijven voor de krant.

Ik heb mijn eerste stukje over de musical 'Schuld' geschreven, wat ik best wel eng vond voor de eerste keer. Wat zouden mensen ervan vinden? Kan ik wel goed schrijven? Wat moet er in staan? Ik zat met zoveel vragen, ik wilde het gewoon perfect doen. Het is wel een krantenstukje in een echte krant! Ik typte het verhaal en voelde dat dit echt bij mij past. En nu mag ik mijn eigen beeldenrubriek starten! Ik vind dat heel erg leuk, omdat ik veel van kunst hou en op deze manier mijn interesses met andere mensen kan delen. Ik ga schrijven over verschillende kunstwerken van kunstenaars in de Liemers. Het eerste stukje gaat over een beeld met de naam 'De Levenslijn' van Will Schropp en het staat op pagina 4 van deze editie. Ik heb het met plezier geschreven en ik hoop dat er nog meerdere verhalen gaan volgen!

Naomi Bonke

De Borg eindigt als zesde

BABBERICH - Kulturhus de Borg uit Babberich is in de finale van de wedstrijd 'Dorpshuis van het jaar 2018' in Gelderland als zesde en laatste geëindigd. Toch overheerst de positiviteit in Babberich. Winnaar werd Centrum den Diek uit Lichtenvoorde.

"Wé hebben het gered tot de finale, dat is op zich al een prestatie van formaat, immers uit de vele aanmeldingen uit Gelderland waren 58 dorpshuizen/buurthuizen in de race en Babberich werd bij de beste zes dorpshuizen van Gelderland genomineerd", aldus Willy van Dinther, voorzitter van de lokale Dorpsraad. "Het beoordelen en jureren van de zes finalisten was een zeer moeilijke opdracht, het is appels met peren vergelijken.

Allereerst moesten de beheerders hun collega's beoordelen en punten geven, vervolgens kwam de vakjury naar ieder dorpshuis en werd er beoordeeld op toegankelijkheid, veelzijdigheid en wat maakt het uniek. Tenslotte telden de publiekstemmen mee. De onderlinge verschillen in punten waren gering. De doorslag gaven de publiekstemmen," vertelt hij.

Van de in totaal vierduizend uitgebrachte stemmen werden er 1.230 gegeven aan Lichtenvoorde en aan Babberich 435.

Van Dinther: "We eindigden als zesde in deze finale, maar we stonden er met een grote groep met grote trots, ons Kulturhus de Borg én Babberich hebben zich positief gepresenteerd en Omroep Gelderland heeft op 10 november een hele uitzending aan onze Borg en Babberich met zijn vele vrijwilligers gewijd.

Zaterdag 8 december is de uitzending te zien bij Omroep Gelderland vanaf 17.20 uur.

Voorbereidingen tweede editie Das Groessen Kwis in volle gang

GROESSEN - De eerste vragen zijn gemaakt. De voorbereidingen voor de Das Groessen Kwis op 15 juni zijn in volle gang.

De Das Groessen Kwis werd vorig jaar voor het eerst gehouden. De organisatie mocht maar liefst 33 teams inschrijven. Dat betekende in de praktijk dat er ongeveer vijfhonderd mensen op zaterdag 17 juni op een zelf gekozen locatie in en rond Groessen aan het kwissen waren. Kindercomité Groessen kwam als winnaar uit de bus. De grote belangstelling en enthousiaste reacties hebben de organisatie doen besluiten de Kwis eens in de twee jaar te houden. Dat betekent dat er in op 15 juni 2019 weer gestreden wordt om de titel 'Knapste Koppen van Groessen'. Tijdens een feestavond twee weken later (29 juni) vindt de prijsuitreiking plaats.
De Das Groessen Kwis is een evenement voor jong en oud. De kwis bestaat voor het grootste deel uit algemene vragen en voor een kleiner deel uit Groessense weetjes, kiekjes, sport, muziek en nog veel meer. Uiteenlopende Groessense en niet Groessense onderwerpen komen langs in deze kenniskwis, die echter ook praktische en algemene opdrachten bevat. De kwis bevat serieus denkwerk, maar ook veel humor. Meer informatie: www.dasgroessen.nl.

Foto: SJOERD GEURTS

Stijn Kuster

SONY DSC

AC/DC, Led Zeppelin, tal van rocklegendes kwamen tot leven in de Didamse markthal tijdens de Legends of Rock Tribute Tour. Monique Hogendoorn (49) en Kim Oosterom (45) uit Westervoort gaan helemaal uit hun dak. Foto: Jairo in der Beeck.

Kinsey van Deelen:

'Water is overal'

Door onze redactie

Door onze redactie

Foto: vvbvanbree

Maarten Delen is de nieuwe

rector van het Liemers College

Linda Ruijs: 'Asperger,

daar kun je goed mee leven'

2 / 12

Filmhuis Bij Bert

Een kerststal vol met herinneringen Jarenlange traditie bij Thuvine verhuist volgend jaar naar het Horsterpark

De traditionele kerststal bij Thuvine.

DUIVEN - Al jaren wordt Thuvine in de winter opgevrolijkt door een kerststal. Sinds 2000 zetten vrijwilligers met hart en ziel de stal op. Een traditie waaraan volgend jaar een einde komt. Dit jaar staat de kerststal er voor het laatst. De initiatiefnemer van destijds, Anneke Harmsen, blikt terug en kijkt vooruit.

"Bij Thuvine was er iedere zomer een wisselende kunstexpositie. In de winter kon de kunst niet in onze beeldentuin staan, en daarom moesten we wat anders bedenken", kijkt Anneke terug.

De bewoners slaan aan het denken. Een kerststal met als thema Dick Bruna, komt er uiteindelijk uitgerold als hét idee om de tuin in de winter op te fleuren. Dan begint het echte werk. Vrijwilligers worden overal vandaan gehaald, tot ze uiteindelijk met zijn twaalven zijn.

In etappes

Het bouwen van het kerststalletje verloopt in etappes. Omdat er maar een klein budget is, beginnen ze het eerste jaar met alleen Jezus, Maria en Josef. Iedere zaterdag werken ze eraan. Mannen en vrouwen werken hard, en met kerst staat daar dan het prachtige kunstwerk. De bewoners van Thuvine vinden het geweldig! De kerstgedachte zit er bij iedereen in. Los van alle vrijwilligers die samen werken geven ook veel bedrijven en winkels materiaal, omdat ze het zo'n leuk initiatief vinden. Door de hulp van iedereen komen er vanaf 2000 ieder jaar nieuwe figuren en herinneringen bij.

Kerst muziek

"Een paar jaar terug," herinnert Anneke, "werd er gevraagd om kerstmuziek bij de kerststal, en dit leek ons ook wel een erg leuk idee. Maar ja, in de winter kun je natuurlijk die apparatuur niet buiten laten staan. Een van de inwoners van Thuvine bood toen aan om dit bij haar neer te zetten. Wij leerden haar ermee om te gaan, en zo geschiedde. Toen de mensen in de winter door de met kerststukjes en de kerststal versierde beeldentuin liepen, zette die vrouw de muziek ineens erg hard, waarna ze dan stond te lachen. Schitterend!"

Horsterpark

Door weer en wind wordt er ieder jaar weer gewerkt aan het opzetten van de stal. Sneeuw, regen, zon, alles hebben de kerststalvrijwilligers al doorstaan, en met veel liefde zijn zij al deze jaren aan het werk gegaan.

Maar, alles komt uiteindelijk tot een einde, en zo zal deze kerststal voor het laatst in Thuvine verschijnen dit jaar. De vrijwilligers zijn ondertussen zelf ook al een jaartje ouder geworden, en zijn het ermee eens om te stoppen. Anneke vindt het jammer, maar ziet er ook een positief kantje aan. "Jarenlang hebben we de inwoners van Thuvine blij gemaakt met deze kerststal, maar nu er nog maar amper mensen naar kijken, is het tijd om te stoppen."

De vrijwilligers schenken de kerststal aan de gemeente Duiven. Vanaf volgend jaar verschijnt het in het Horsterpark!

En dan kun je koken... Charles van Ditshuizen legt passie vast in boekvorm

Charles van Ditshuizen met zijn nieuwe boek. Foto: Nina Elbers Foto: Nina Elbers

ZEVENAAR - In het boek 'En dan kun je koken' van Charles van Ditshuizen staan de lekkerste recepten. Volgens de hobbykok en schrijver zijn de recepten makkelijk om te maken. "Ik zeg altijd 'wie kan lezen, kan ook koken'."

Voordat Van Ditshuizen met pensioen ging, was hij directeur van Beter Horen (een keten in hoortoestellen) en al gek op koken. Na zijn pensioen had hij ineens alle tijd voor zijn grote hobby en kwam het zelfs zover om er een boek over te schrijven.

Eerder gaf hij ook al een ander boek uit: 'En dan schrijf je het op'. Van Ditshuizen: "Ik heb in mijn leven veel zakelijke reizen moeten maken en tijdens die reizen las ik veel. Spreuken of mooie zinnen die ik las, schreef ik op in kleine notitieboekjes. Zo ontstond het idee om er een keer een boek van te maken en dat heb ik ook gedaan."

'En dan...', het kookboek

"Het idee dat mijn volgende boek over koken zou gaan was niet geheel verrassend. Ik was al voordat ik met pensioen ging, bezig met recepten opschrijven en telkens zei ik weer dat ik er een boek van zou maken, maar het kwam er maar niet van. Totdat mijn vrouw, tevens proefpersoon, begin deze zomer zei: 'en nu moet je er toch echt een keer iets mee gaan doen.' Toen ben ik echt begonnen."

De recepten in het boek zijn vooral Italiaans en bijna allemaal zelf bedacht. Bij elk beschreven gerecht heeft Van Ditshuizen zelf ook de foto's gemaakt. Dat vond hij nog best wel een dingetje, want als de foto later niet perfect bleek te zijn, moest het hele gerecht weer opnieuw gemaakt worden. "Ik vind het niet erg om voor een goede foto een gerecht nogmaals te bereiden, maar het leukste blijft toch het koken. Het plezier tijdens het koken is heel fijn. Dat geldt ook tijdens het opeten als ik zie dat mensen het lekker vinden."

Stichting MS

Het bijzondere aan de boeken die Van Ditshuizen schrijft en verkoopt, is dat een deel van de opbrengst naar de stichting MS gaat. "Toen ik directeur was bij Beter Horen kregen twee medewerksters te horen dat ze MS hadden. Dat was natuurlijk heel moeilijk voor ze. Ik heb nog steeds contact met hen en het gaat redelijk goed met ze. Dat komt mede door de stichting MS. Deze stichting geeft advies, steun en doet veel research naar behandelingen en nieuwe medicijnen. Ik heb gezien hoe belangrijk de stichting kan zijn voor mensen en daarom wilde ik de vrouwen en de stichting graag helpen, Dat doe ik nu door middel van de verkoop van mijn boeken. Zelf verdien ik er niets aan, maar dat maakt mij niets uit. Ik doe het voor mijn plezier en ik help er anderen mee."

In de toekomst hoopt Van Ditshuizen nog meer 'En dan...'-boeken te schrijven, maar voor nu houdt hij het bij 'En dan kun je koken…' Hij zegt tot slot: "Iedereen kan koken, zolang je het maar met plezier en passie doet. Dat is het allerbelangrijkste." Het boek is te koop bij Boek en Buro Rebers in Zevenaar, of te bestellen op: www.mijnbestseller.nl/charlesvanditshuizen.

Lara Nijhof

Nina Elbers

Onderduikers op de boerderij

Uit "Getuigenissen van de oorlog"

Piet Veldman vertelt: "Mijn vader kende een joodse man en vrouw, waarmee hij veel zaken had gedaan. Zij vroegen hem of hij een plaats wist om te kunnen onderduiken. Op boerderij De Hees was het te gevaarlijk en toen heeft mijn vader voor hen een klein boerderijtje in de buurt geregeld. Het was dus geen grote boerderij en er was niet genoeg voedsel voor alle bewoners. Iedere week kreeg ik van een buurmeisje, dat op het distributiekantoor werkte, distributiebonnen. Ik bracht deze dan op een afgesproken tijdstip op de fiets naar het boerderijtje waar de joodse mensen ondergedoken zaten.

Op een moment was ik een half uur te laat. Toen ik bij de boerderij aankwam was er niemand aanwezig. Het was laat in het seizoen en het koren stond al hoog. Ik wilde alweer vertrekken toen ik plotseling de joodse man en vrouw uit het koren tevoorschijn zag komen. Ze hadden zich vreselijk zorgen gemaakt en hun kleren waren drijfnat van het angstzweet. Ik heb daarna nog wekelijks de distributiebonnen naar hen gebracht en ervoor gezorgd dat ik nooit meer te laat kwam. Zij vonden het op een bepaald moment te gevaarlijk worden en op een avond kwamen ze naar onze boerderij. Ze vertelden mijn vader dat ze naar een van de grote steden wilden, omdat ze zich daar veiliger voelden. Ze zijn toen één nacht bij ons gebleven en daarna heeft mijn vader ze in Didam op het station afgezet. Hij had vooraf contact gehad met de spoorwegman, die ze zou verbergen tijdens de reis.

Zij zullen de oorlog uiteindelijk niet hebben overleefd, want wij hebben nadien nooit meer iets van hen vernomen. De contacten waren toen zodanig, dat ze wel iets van zich hadden laten horen, als ze nog in leven waren geweest.

Een kaarsje op elk oorlogsgraf

Op elk oorlogsgraf van begraafplaats Rusthof in Leusden brandt op Kerstavond een kaarsje. Crematorium en Begraafplaatsen Amersfoort en de Stichting Russisch Ereveld slaan daartoe de handen ineen.

Rusthof regelt meer dan 1300 kaarsjes, vrijwilligers van de Stichting Russisch Ereveld plaatsen ze. Niet alleen bij de graven van Sovjetsoldaten, maar ook bij de Nederlandse en andere geallieerde oorlogsslachtoffers, zodat elk oorlogsgraf aan het duister wordt onttrokken. "We willen graag licht brengen voor de slachtoffers van deze donkere bladzijden uit de geschiedenis'', zegt Wilco Plaggenborg, directeur van Rusthof. Kerstavond op Rusthof is al jaren een traditie. Jaarlijks komen er twee- tot drieduizend bezoekers. Ze worden ontvangen met warme chocolademelk en glühwein. En iedere bezoeker kan een kaarsje krijgen om op het graf van een dierbare te plaatsen. De oorlogsgraven bleven echter onverlicht. Vorig jaar besloot de Stichting Russisch Ereveld daarom deel te nemen aan Kerstavond en alle 865 graven van Sovjetsoldaten te voorzien van een kaarsje. "Daar was veel waardering en belangstelling voor'', zegt Remco Reiding, oprichter van de Stichting Russisch Ereveld. "Maar de Nederlandse en andere buitenlandse oorlogsslachtoffers gunnen we natuurlijk evenzeer een kaarsje.''

Op het Russisch Ereveld naast begraafplaats Rusthof liggen 865 Sovjetsoldaten. Op Rusthof liggen 176 Nederlandse en 294 buitenlandse oorlogsslachtoffers begraven. Het betreft vliegtuigbemanningen uit onder meer Groot-Brittannië, Canada en Polen, maar ook Tsjechoslowaken, Italianen en Grieken. Op geen plek in Nederland liggen zoveel verschillende nationaliteiten bijeen als op Rusthof. De meeste buitenlandse oorlogsslachtoffers liggen duizenden kilometers van huis begraven. Hun nabestaanden zijn niet in staat op Rusthof een kaarsje aan te steken.

Archief HOPE XXL: Yama Akbari

De 'fakefoto' van Yama Akbari

Toen we als HOPE XXL bij het Candea,- en Liemers College vroegen om een lijstje van leerlingen die opvielen door hun persoonlijkheid, stonden er bij Yama ook nog twee plusjes achter zijn naam. Dat betekende zoveel als: "Die moet je zeker vragen!"

Toen Yama Akbari werd gebeld om mee te doen met HOPE XXL, was hij meteen enthousiast en werd hij één van de tien Founders. Het duurde niet lang of die Founders 'benoemden' Yama als hun 'spokesman'. Als het echt belangrijk wordt, dan is Yama degene die namens hen het woord voert. Hij spreekt voortreffelijk Engels, heeft de boel goed op een rijtje en weet het met een zekere luchtigheid en overtuigingskracht te brengen. Ultieme doel is nog altijd dat hij de wereldleiders gaat toespreken van af het hoogste politieke podium in de wereld: De General Assembly Hall van de Verenigde Naties in New York. In de afgelopen tien jaar zijn we ongeveer twaalf keer bij de VN geweest. De eerste de beste keer kon Yama in Congres Hall 4 ruim vierhonderd mensen toespreken. Een behoorlijk grote zaal. Je kon in die tijd niet in de General Assembly Hall komen, omdat die werd verbouwd. Een klus die enkele jaren duurde. Maar ook al was het wel klaar geweest, het zou toch niet gebruikt worden voor de conferenties waar wij bij werden uitgenodigd. We konden wel een paar keer, onder begeleiding, vanuit de achterzijde de zaal bekijken. In de zaal zelf was altijd bewaking en je mocht er niet in. Tot twee jaar geleden toen we in de pauze even gingen kijken. Deuren waren open, geen bewaking. Met ons ons meest onnozele gezicht gewoon doorgelopen naar de beroemde desk en vlug een foto genomen. Haast was niet nodig. We konden er rustig rondscharrelen, we hadden ook geen kwaad in het zin. Nu lijkt het of Yama vanaf die beroemde plek wellicht een speech geeft voor een volle zaal. Dat is dus niet het geval. In deze tijd van fakenews dus een fakefoto.

Beeld: 'De Levenslijn' van Will Schropp

'De Levenslijn'. Foto: Naomi Bonke

DUIVEN - Will Schropp, beeldend kunstenaar in Duiven, woont in een monumentale boerderij. Zijn atelier bevindt zich in de voormalige stallen. Daar uit hij zijn passie voor de natuur in het maken van prachtige beelden. Eén daarvan is de 'De Levenslijn. De naam zegt het al: een beeld dat de lijn van het leven uitbeeldt. Alles over dit prachtige kunstwerk.

"Ik denk na over het leven, hoe kan ik dit het beste vormgeven? Ik wil mensen inspireren met mijn beelden," vertelt Will Schropp vol enthousiasme over zijn motivatie. Op één van de informatiekaartjes onder het beeld staat: 'De lijn van het leven is geen rechte'. Daarom slingert de vorm voortdurend. "Maar we zoeken steeds weer onze weg verder. Daarbij wel een ervaring rijker. Je ziet dat het de levenslijn is, maar iedereen kijkt er anders naar. Het heeft voor iedereen een andere betekenis. Het leven is dynamiek."

Voor zijn beelden maakt Will Schropp het liefste gebruik van hout van Nederlandse bomen. "Maar ik maak wel een bewuste keuze welk hout ik moet gebruiken voor welk beeld. Welke houtsoort past bij welk ontwerp? Elke houtsoort is bijzonder en elk beeld verdient een speciaal soort hout." Van kleins af aan had Will Schrop al iets met de natuur. "Ik leefde ook al in een creatief gezin, dus had ik al een goede achtergrond. Ik wist eerst niet echt wat ik wilde doen. Uiteindelijk heb ik de Pabo gedaan, omdat daar veel werkgelegenheid in was. Ik besefte dat ik wel wat wilde doen met kunst, dus heb ik naast full time leraar een avondschool gedaan bij de academie Artez in Arnhem. Daar heb ik de basis gelegd voor mijn beroep als beeldend kunstenaar", antwoordt hij vol passie. "Het was wel moeilijk om die bekendheid als kunstenaar te krijgen, want het zat me niet mee", erkent hij. "Maar uiteindelijk is het me gelukt en ben ik nog steeds blij met wat ik doe."

Sylvain Thöni

Naomi Bonke

5 / 12

'Leerlingen horen niet in hokjes' Nieuwe uitdaging als hoofd van Liemers College voor Maarten Delen

"Ik vind de Liemers heel sterk in de regionale samenwerking". Foto: vvbvanbree Foto: vvbvanbree

ZEVENAAR - Maarten Delen is sinds dit schooljaar rector van het Liemers College. Een voorstelronde.

Wat houdt precies uw functie in?

Maarten Delen spreekt tijdens de opening van LC Jong bij de locatie Landeweer.

''Het Liemers College bestaat uit vier scholen locaties. Omdat er vier locaties zijn is er besloten een directie te hebben die over alle vier de locaties beslist, en dat er ook een directie per school moet zijn. Ik behoor tot de centrale directie, deze wordt tegenwoordig geleid door twee man. Ik probeer er vooral voor te zorgen dat alle vier de locaties met elkaar verbonden blijven, mensen met elkaar in gesprek gaan en ook met elkaar in gesprek blijven.''

U bent op meerdere scholen actief geweest, kunt u daar iets meer over vertellen?

''Ik werk voor onderwijsstichting Quadraam. In 2001 ben ik begonnen op het stedelijk gymnasium, rond 2009 ben ik bovenschoolse directeur geworden van vier scholen in Arnhem-Noord ('t Venster, het Montessori College, het Stedelijk Gymnasium en het Beekdal Lyceum). Daarna ben ik interim-directeur geweest op het Montessori College en later ook op het Beekdal Lyceum. Deze functie is in de loop der tijd opgeheven en ik ben op het Beekdal Lyceum rector geworden. Sinds net iets voor de zomervakantie mag ik op het Liemers College mijn nieuwe functie uitvoeren. De scholen van Quadraam ken ik goed, dus ik weet hoe het werkt. Werken voor het Liemers College is weer een nieuwe uitdaging. Het is natuurlijk even wennen qua omgeving en gang van zake. Maar dat maakt het juist ook wel weer bijzonder!''

Hoe bevalt het u tot nu toe?

''Ik zal jullie niet verbazen wanneer ik zeg dat het gedoe rondom het rooster absoluut geen feestje is geweest. Het was natuurlijk ongelooflijk vervelend om het jaar zo te beginnen. Tot de herfstvakantie was mijn baan erg chaotisch. Gelukkig is de rust nu zo goed als wedergekeerd. Maar het heeft bij iedereen voor veel onnodige onrust gezorgd, voor zowel de leerling als de docent. Daarentegen heb ik ook al veel leuke dingen mogen meemaken op het Liemers College. Ik vind het namelijk erg leuk om te zien dat het Liemers College zoveel mogelijkheden biedt voor buitenschoolse activiteiten, zoals deze krant, de LC-Awards en het Erasmus+ project. Er gebeurt heel veel op school, allemaal gerelateerd aan de lessen!"

Wat zijn de grote verschillen tussen het Beekdal Lyceum en het Liemers College?

''Het grootste verschil is dat het Beekdal Lyceum bestaat uit maar één locatie. Op deze school zitten veel topsporters die trainen op het sportcentrum Papendal. Dat maakt het Beekdal Lyceum erg bijzonder, vooral wanneer er een leerling met een gouden medaille van de Olympische Spelen terugkomt. Het Liemers College brengt nieuwe uitdagingen met zich mee. Want hoe verbind je nou de verschillende locaties?"

Waar komt u vandaan?

''Ik kom uit een klein plaatsje bij Eindhoven, Geldrop genaamd. Ik ben daar opgegroeid met drie broers. Mijn vader is helaas heel vroeg overleden. Dus we hebben het lange tijd met zijn vijven moeten doen. Mijn studietijd heb ik doorgebracht in Amsterdam. Daar heb ik Nederlandse taal- en letterkunde gestudeerd en ben later afgestudeerd in Middeleeuwse taal- en letterkunde. In Amsterdam heb ik op kamers gezeten en heb daar een erg leuke tijd gehad. In Amsterdam heb ik tevens mijn huidige vrouw leren kennen. Na het afstuderen moest ik toen eigenlijk de militaire dienst in. Ik wilde niet in dienst en heb toen een vervangende dienstplicht gedaan in Utrecht. Ik kreeg vanuit daar een baan aangeboden in Hengelo. Toen ben ik in Lochem gaan wonen; dit is nog steeds mijn huidige woonplaats! In Hengelo ben ik eerst docent geweest en kon later doorstromen tot conrector. Zo ben ik in deze functie gerold die ik nu op het Liemers College bekleed.''

Met welke partijen zal het Liemers College willen samenwerken en hoe wilt u dat het Liemers College in de regio bekendstaat?

''Het is lastig om te bepalen wat nou hét imago van het Liemers College is, vanwege de verschillende locaties. Want is het imago van Landeweer hetzelfde als dat van Heerenmäten? Ik vind de Liemers heel sterk in de regionale samenwerking.

Het bedrijfsleven wil het Liemers College maar al te graag helpen. Leerlingen van Landeweer krijgen bijvoorbeeld de kans om in plaats van in de praktijklokalen van school een dagje proef te draaien in een bedrijf.

Zo kunnen de leerlingen werken met de allernieuwste technieken. Het ons kent ons idee en de wil om samen sterk te staan is dan erg goed te merken!''

Zullen het Candea College en het Liemers College ooit gaan fuseren?

"Of de scholen zullen fuseren durf ik niet te zeggen. Dat de scholen meer samen moeten gaan werken is een feit. Dat de scholen zichzelf willen onderscheiden is prima.

Als een leerling vastloopt op het Liemers zou hij eigenlijk heel makkelijk moeten kunnen switchen van school. Het zou allemaal in het belang van de leerling geregeld moeten worden. We moeten er zijn voor de leerling en ervoor zorgen dat de leerling de goede keuze maakt."

Zijn er toekomstplannen om de school verder te ontwikkelen?

''De bedoeling is om nu al te beginnen met roosters maken voor het volgende schooljaar, zodat we niet op het laatste moment tegen allemaal problemen aanlopen.

Het liefst zou ik de hele organisatie van het onderwijs willen veranderen. Ik ken bijvoorbeeld een aantal scholen die de leerlingen de vrijheid geven om alle verplichte lessen (32 uur) te verdelen over de dagen maandag tot donderdag en op vrijdag de leerlingen de kans te geven om aan hun persoonlijke ontwikkeling te werken.

Ook zou ik leerlingen graag de mogelijkheid geven een vak op persoonlijk niveau te volgen. Ben je heel goed is Engels, dan volg je het op vwo-niveau, maar ben super slecht in wiskunde dan volg je het vak op havoniveau. Het moet afgelopen zijn met het in hokjes plaatsen van de leerling, we moeten alle mogelijkheden voor de leerling openhouden. Tot nu toe zijn het slechts mooie plannen voor de toekomst, maar het roer kan natuurlijk niet zomaar om.''

Foto: jan van den heuij

Camillia Stokman

'Water is er altijd en bevindt zich overal' Kinsey van Deelen jeugdbestuurslid bij waterschap Rijn IJssel

HERWEN - Kinsey van Deelen is zestien jaar oud, leerlinge van het Liemers College, maar heeft sinds kort ook de belangrijke taak van jeugdbestuurder bij Waterschap Rijn IJssel. Zij zal ervoor gaan zorgen dat jongeren meer betrokken worden bij het waterbeheer in Nederland en meer jongeren misschien ook een waterstudie gaan kiezen.

Sinds september mag Kinsey zichzelf jeugdbestuurder noemen. Er zijn 21 waterschappen in Nederland. Elk waterschap heeft zijn eigen jeugdbestuurder. Kinsey wil voornamelijk het waterschap bekend maken onder de jongeren. Ze vindt het belangrijk dat de jeugd weet wat het waterschap is en welke belangrijke dingen het allemaal doet. ''Ik ben van plan vlogs te gaan maken. Sociale media spelen tegenwoordig een belangrijke rol in de samenleving. Ik denk dat ik zo de jongeren het beste kan bereiken. Dit zullen een paar vlogs per jaar zijn'', vertelt Kinsey. Haar voorganger Mees Groen heeft eerder al met vlogs gewerkt. Het waterschap heeft een eigen YouTube kanaal waarop ze video's posten. Op het kanaal kun je nog oude filmpjes bekijken, maar binnenkort ook de vlogs van Kinsey! Ze mag zelf weten hoe ze het wil doen, maar het moet wel passen bij het waterschap. Ze wil aan de vlogs haar eigen draai geven, zodat het toch origineel blijft. In haar eerste vlog gaat ze het hebben over de functie van sloten.Zo'n vier keer per jaar komen alle jeugdbestuurders bij elkaar. Ze bezoeken locaties en worden bijgeschoold. Zo kunnen de bestuursleden de informatie goed aan hun leeftijdsgenoten doorgeven.

Duurzaam

Het waterschap regelt eigenlijk alles wat met water te maken heeft, alle beekjes en sloten vallen daar ook onder. ''Nu is het waterschap veel in het nieuws omdat het waterpeil erg laag is. Het waterschap is er altijd en doet heel veel. Meer dan je je kunt voorstellen!'', legt Kinsey uit. Het waterschap zorgt bijvoorbeeld ook dat het afvalwater wordt schoongemaakt op een van de waterzuiveringen en vervolgens weer in het oppervlaktewater (sloot of beek) terecht komt. Er worden ook stoffen uit het afvalwater gehaald en deze worden weer als grondstof voor nieuwe producten gebruikt.

Werken bij het waterschap

Op internet zag Kinsey de vacature voorbijkomen. Toen ze zag dat deze open stond, heeft ze direct vol enthousiasme een sollicitatiebrief geschreven. Ze werd uitgenodigd voor een gesprek en van het een kwam het ander. Kinsey kijkt positief terug op haar sollicitatie: ''Het was een erg leuk gesprek. Een paar dagen later kreeg ik een berichtje dat ik het was geworden! Ik was zo blij!'' Gelukkig wist ze al best veel van het waterschap af. Haar tante werkt er ook; daarom kreeg ze in de eerste instantie zoveel interesse voor de vacature. "Water vond ik sowieso al erg interessant. Op school behandelen we veel onderwerpen die met water te maken hebben, zoals met scheikunde. Bovendien is overal om je heen water te vinden. Ik vind het gewoon een hele bijzondere stof. Water heeft zo'n grote invloed op zoveel factoren. Kijk maar naar het lage waterpeil!'', zegt Kinsey.

Pas is Kinsey naar de open dag van Universiteit Wageningen geweest. Ze heeft daar gekeken naar de opleiding soil, water, atmosphere. Dit heeft veel te maken met water en hiermee zou ze later bij waterschap kunnen gaan werken.

Meer weten over Waterschap Rijn en IJssel? Kijk dan op www.wrij.nl.

Beursvloer van Liemerse Uitdaging levert 28.000 euro op

Weer een match! Foto: Jacques Kok

LIEMERS - Er zijn mooie matches gemaakt op de Beursvloer van De Liemerse Uitdaging. Maar liefst vijftig maatschappelijke organisaties en dertig bedrijven uit de Liemers meldden zich aan om met elkaar in gesprek te gaan. Op 19 november ontmoetten ze elkaar in het schoolgebouw Landeweer van het Liemers College in Zevenaar. Er onstonden bijna zestig matches met een totale symbolische waarde van 28.000 euro.

Vaye Musicaltheater opende de Beursvloer feestelijk met vrolijke musicalliedjes. Samen met de wethouders van Zevenaar, Montferland, Duiven en Westervoort knipte een aantal leden van de musicalgroep een lint door. Daarna gaf spreekstalmeester Duco Scholtanus het startsein. De Liemerse Uitdaging organiseerde deze Beursvloer voor de derde keer. Steeds meer bedrijven zien er het nut van in om maatschappelijke organsaties belangeloos te helpen en vice versa. Er komt geen geld aan te pas, wel een praktische tegenprestatie. De partijen zetten hun overeenkomst op een formulier dat ze allebei ondertekenen. De notaris registeert de afspraak en legt deze vast. Het is dus niet helemaal vrijblijvend.

Organisator Audrey Jeurissen: "De Beursvloer is ook een netwerkbijeenkomst. Ik vind het evenement al geslaagd als mensen een gesprek met elkaar aangaan, elkaar leren kennen. Soms leidt dat niet direct tot een match, maar als iedereen met een goed gevoel naar huis gaat is het een goede Beursvloer geweest. Je ontmoet hier mensen die je normaal gesproken niet tegenkomt. Ze brengen je op nieuwe ideeën." De Beursvloer leidde wel degelijk tot matches. Zo'n zestig afspraken werden vastgelegd, zowel op papier als op de gevoelige plaat.

Hoekvrouw Marieke Bach, één van de leden van het Matchmaker-team, helpt voor het derde jaar mee. "De Beursvloer is strak georganiseerd, maar toch zijn hoekvoruwen en -mannen belangrijk om de matches zo goed mogelijk te begeleiden. Het is een kort, maar krachtig evenement. Geen uren netwerken, maar zorgen dat je binnen anderhalf uur goede matches binnenhaalt. Je moet iemand dus snel weten te vinden."

Carin Schepers, directeur van de Brede School St. Martinus: "Ik zocht iemand die de tekst in de schoolgids kan inkorten, zonder afbreuk aan de inhoud. Ik kwam in gesprek met Marion. Zij gaat de uitdaging aan." Haar matchpartner Marion Smids van Copyfy is blij te kunnen helpen. "Ik kan er tijd voor vrijmaken, dus waarom zou ik niet helpen?" Dit is slechts een van de matches die tot stand kwam op de Beursvloer. Er werd zelfs verf 'gekocht' voor een paar zakken oliebollen. Vraag en aanbod die geen match opleverden op 19 november komen op de website van de Liemerse Uitdaging terecht: www.liemerseuitdaging.nl.

Foto: jan van den heuij

Camillia Stokman

Nijhuis geeft workshop sportfotografie

Rene Nijhuis legt uit. Eva Peters (midden): "Timing is erg belangrijk"

DUIVEN - Voetbalhebbers konden op 25 november genieten van het spannende duel DVV-Groessen. Wie de wedstrijd niet heeft gezien kan ook foto's terugkijken van de wedstrijd, maar hoe worden zulke sportfoto's gemaakt? Sportfotograaf René Nijhuis wilde zijn kennis hierover graag delen met geïnteresseerde leerlingen van het Candea College. Hij deed dat rondom de derby.

René Nijhuis(45) is van jongs af aan al te vinden op het voetbalveld, ook voetbalt hij bij DVV bij de 35+. Nijhuis is ook trainer geweest van meerdere jeugdteams, waaronder de teams van zijn twee zonen. Ook doet de Duivenaar veel aan fotografie. "Ik fotografeer al een tijdje meerdere sporten, ik blijf steeds nieuwe kennis opdoen." Via Tjeerd Dijkstra, gymdocent van het Candea College, en Sjoerd Geurts, redacteur van DLHG-Courant, ontstond het idee van een sportworkshop. "Steeds meer jongeren raken geïnteresseerd in de fotografie, zo ook de sportfotografie", aldus de twee. Volgens René is de timing bij sportfotografie extra moeilijk, omdat de bewegingen van sporters vaak zo snel gaan. Het is de eerste keer dat deze workshop wordt gegeven. "Als het aansluit bij de leerlingen willen we volgend jaar weer zo'n workshop geven op het Candea College, waarbij we ons willen verdiepen in meerdere sporten." Tijdens de workshop, die voor de wedstrijd plaatsvond, legde Nijhuis onder meer uit waarop je moet letten bij het maken van foto's en hoe je de camera het beste kunt instellen. Na afloop van de workshop ging het fototeam het veld op om een goed plekje te vinden. Daar kregen zij tijdens de wedstrijd ook handige tips. "Ik fotografeer al sinds ik klein ben, ik merk dat de timing erg belangrijk is", vertelt Eva Peters van het Candea College. Ondanks de lastigheidsgraad van sportfotografie, zijn zowel René als de leerlingen tevreden met het resultaat. "De prachtige foto's zijn het bewijs!"

Frans en Robert Otten zijn trots op elkaar

Robert Otten heeft het gehaald: de top van de Kilimanjaro.

vervolg van voorpagina

Samen met acht porters, een kok, een assistent en een hoofdgids trokken Frans en Robert op weg naar de top van kamp tot kamp. De mannen zijn erg trots op elkaar en op zichzelf. Ze hadden het allebei erg zwaar, maar hun geest sleepte hun lichaam mee in de beklimming van regenwoud tot hoge gletsjers op 5.895 meter hoogte en terug. Ze hebben het echt samen gedaan, de beklimming van de Kilimanjaro. "Het was veel zwaarder dan we verwacht hadden. Na de eerste dag dacht ik: 'als het zo doorgaat ga ik naar huis'", vertelt Frans. Maar Frans ging door totdat het op honderd meter voor het Stella Point wel heel zwaar werd. "Ik zei tegen de leider dat hij de assistent maar bij mij moest laten en dat de rest door kon gaan." Toen de zon doorkwam en de stralen Frans enigszins opwarmden kreeg hij weer een beetje kracht. Genoeg kracht om nog honderd meter naar het Stella Point te klimmen. Frans heeft op 5.765 meter zijn doel – vijf kilometer hoogte halen - in ieder geval bereikt. Maar nu kwam het zwaarste deel van de tocht, de afdaling. "Afdalen is het vreselijkste dat er is. Het is nóg zwaarder dan klimmen, omdat je je eigen lichaam steeds moet tegenhouden en je heel goed op moet letten waar je je voeten neerzet", legt Robert uit. Frans had tijdens de afdaling veel last van zijn voeten. Frans gleed met zijn voeten naar de voorkant van zijn schoenen, waardoor zijn tenen het erg zwaar te verduren kregen. Tijdens de zeven dagen lange expeditie, zonder enig contact met de buitenwereld, hebben vader en zoon Otten veel aan elkaar gehad. "Robert moedigde me altijd aan als ik het moeilijk had", zegt Frans. Robert en Frans zijn in deze expeditie echt back to basic gegaan. Door een week lang met zo weinig luxe te leven hebben ze het leven in Nederland extra weten te waarderen. Ondanks dat ze geen luxe hadden, was het pure qualitytime. "We hebben erg gelachen met elkaar in het kleine tentje."

IJsman wil mee doen aan Fjällraven Polar Tocht Ando Gollenbeek hoopt dat veel mensen op hem stemmen

"Ik wil tijdens de tocht zonder machines, dus op een primitieve manier, vanille-ijs maken"

ZEVENAAR - De Fjällräven Polar tocht is een jaarlijkse tocht van driehonderd kilometer op hondenslee dwars door Noorwegen en Zweden. In 2019 vindt dit evenement plaats van 8 tot en met 13 april. De deelnemers gaan in groepjes van vier of vijf personen langs verschillende plekken in Scandinavië. Ando Gollenbeek, de eigenaar van ijssalon Pisa, wil graag meedoen. Hij hoopt dat veel mensen op hem stemmen. Dat kan tot en met 13 december.

Ando, wat is je motivatie om mee te doen?

"Ik vind het altijd leuk om mijn grenzen op te zoeken en uitdagingen aan te gaan. Ik hou van kou en ik werk graag met honden. Zelf heb ik ook twee honden, eentje daarvan is ook reddingshond. Helaas mogen ze niet mee met de tocht, ze zijn daar niet voor getraind. De tocht is best zwaar en het is, ondanks dat het in april is, erg koud. Gelukkig kan ik ook goed gebruikmaken van die kou. Ik wil tijdens de tocht zonder machines, dus op een primitieve manier, vanille-ijs maken. Het ijs zal niet hetzelfde smaken als het ijs uit de ijssalon, omdat ik bepaalde ingrediënten niet mee kan nemen. Slagroom bijvoorbeeld, zal door de lage temperatuur tijdens de tocht bevriezen. Daarom neem ik alle ingrediënten in poedervorm mee. Ik hoop dat ik hiermee toch goed ijs kan maken. Dat zal nog wel een uitdaging worden."


Wat lijkt je het leukste aan de tocht?

"Het ontmoeten van nieuwe mensen. Je rijdt overdag in groepjes van 4 of 5 personen, maar iedereen slaapt wel op hetzelfde terrein. 's Avonds ben je met z'n allen druk bezig met koken en de voorbereiding voor de volgende dag. Dan leer je natuurlijk ook weer andere deelnemers kennen. Daarnaast vind ik, zoals ik al eerder zei, het werken met honden erg leuk."

Zijn er ook zaken waar je tegenop ziet?

"Nee, maar het blijft natuurlijk wel een grote uitdaging voor mij. Dit is natuurlijk niet iets wat je jaarlijks doet. Je kunt maar één keer in je leven meedoen met deze tocht. Fjällräven wil graag iedereen de kans kunnen bieden om met deze toch mee te kunnen doen. Dat je deze toch maar één keer kunt afleggen, maakt het natuurlijk wel extra speciaal. "

Elke deelnemer heeft een minimum aantal stemmen nodig om mee te mogen doen, hoe werkt dat precies?

"Per regio worden er twee mensen uitgenodigd om mee te mogen doen: degene met de meeset stemmen en degene met het leukste filmpje. Ik zit in de regio Benelux en UK, dus er zijn best veel deelnemers die in mijn regio zitten. Veel deelnemers hebben geen filmpje ingezonden, maar ik het dat wel gedaan. Ik hoop dat ik op die manier meer kans heb op deelname. Ik heb erg mijn best gedaan voor de video, ik heb zelfs een slee van chocolade gebouwd."

Stemmen op Ando kan via de volgende link:

https://polar.fjallraven.com/contestant/?id=5714

Foto: SJOERD GEURTS

Stijn Kuster

Rahma Maqboul

Linda Ruijs

Linda Ruijs: 'Asperger, daar kun je goed mee leven'

Linda Ruijs: "Ik probeer wel altijd mee te doen met de speciale activiteiten op school." Foto: Alie Engelsman

ZEVENAAR - Linda Ruijs is een leuke meid. Ze zit op het Liemers College in vwo4. Ze schrijft regelmatig voor De Liemers Helemaal Goed Courant en ze heeft het syndroom van Asperger, een aan autisme verwante stoornis. Vooral over dat laatste wil ze graag iets vertellen.

'"Het syndroom van Asperger heeft een negatief imago", vertelt Linda. "Dat is jammer, want er zijn ook veel positieve dingen te noemen. Mensen met Asperger kunnen goed leren omgaan met hun aandoening." Ze vindt het belangrijk dat mensen meer weten van deze aandoening, zodat de omgeving er meer rekening mee kan houden. Zo zijn mensen met Asperger vaak erg gevoelig voor prikkels. Linda zoekt vaak rust op school. "Als ik het tweede uur les heb, ga ik vaak halverwege het eerste uur al naar school. Het is dan wat rustiger bij de ingang en de kluisjes dan vlak voor het begin van een nieuw lesuur." Ze vindt lessen in een klaslokaal prettiger dan gymlessen, omdat de gymlessen voor haar vaak erg chaotisch zijn.

Oogcontact

Ook sociaal contact is lastig voor Linda. "Soms gaat het wel goed, hoor. Ik probeer wel altijd mee te doen met de speciale activiteiten op school." Meestal begrijpen de andere leerlingen wel dat ze voor zichzelf even een pauze inlast, maar soms ook niet. Een andere 'lastige' eigenschap van Asperger is het vermijden van oogcontact. Toch valt op dat Linda wel degelijk oogcontact maakt. "Ik heb mezelf aangeleerd om dat te doen. Ik weet dat mensen het vervelend vinden of soms zelfs boos kunnen worden als ik het een keer vergeet."

Details

Linda is goed in het onthouden van dingen en het zien van details. Haar hobby's zijn zwemmen en scouting. Het leukste aan scouting vindt ze het hiken met routetechnieken. Pionieren vindt ze lastig.

Op school vindt ze vooral de science-vakken (biologie, scheikunde, natuurkunde en NLT) interessant. Maar ook Maatschappijleer en stukjes schrijven bij Nederlands vindt ze leuk. Zo is ze ook bij De Liemers Helemaal Goed Courant terecht gekomen.

Klinische pathologie

Als ze haar vwo-diploma heeft wil Linda graag geneeskunde gaan studeren. Ze denkt er over om zich te specialiseren in klinische pathologie, omdat ze graag forensisch patholoog wil worden. Ook is Linda bezig met The International Award For Young People. Linda: "Daarbij gaat het om talentontwikkeling. Je kunt een award verdienen door verschillende activiteiten te doen, zoals vrijwilligerswerk, sport en expeditie." Deelname aan zo'n award-programma kost veel tijd. Linda is daarom nog goed aan het uitzoeken wat ze precies wil.

Gradaties

Faalangst was ook een dingetje voor Linda. Ze was vaak zenuwachtig voor proefwerken. "Ik wilde mezelf koste wat kost verbeteren en daardoor was ik erg bang om te falen. Gelukkig heb ik nu door de mindset-lessen van mijn mentor een stuk minder last van faalangs." Asperger is er in verschillende gradaties. Linda heeft een lichtere vorm. "Daarom is het ook niet goed dat iedereen met Asperger op dezelfde manier wordt behandeld. Iedereen heeft zijn eigen punten die goed gaan of die juist wat moeilijker gaan. Zo moeten mensen met Asperger een keuring ondergaan om hun rijbewijs te kunnen halen. Voor sommige mensen zal dat nodig zijn, maar niet voor iedereen. Wij zijn niet achterlijk. Je moet alleen weten hoe je met ons om moet gaan."

7,8,9 dec Dickens Horsterpark Duiven

Dickens in de Liemers 16:00 / gratis

Markt en Braderie: Vrij- en zaterdag 16:00 – 21:00 uur en zo 9 dec van 13:00 - 19:00 uur

Lees alles op website: www.dickensindeliemers.nl

8 dec Dans Change Westervoort

Decemberparty 20:30 / Gratis

Zaterdagavond wordt er een decemberparty gehouden in Cafe bar Change te Westervoort met muzikale medewerking van Super Hollands en Matthias Woerdman. Leeftijd: 16+

9 dec Beumerskamp Doesburg

Vlooienmarkt 9:00 / €3

11 dec Concert Meulenvelden Didam

Concert 19:30 / € 3,--

Popkoor a Sign of Friendship verzorgt een muzikale avond in Meulenvelden (Waverlo 3). Het belooft een avond vol luisterplezier te worden die u niet mag missen.

12 dec Cabaret Musiater Zevenaar

Henry van Loon 20:15 / €19,--

Onze Henry: Alweer een knettergekke show van beroepsklungel Henry van Loon. Met dezelfde ongeëvenaarde slapstick waarmee die rare Henry zich door de doldrieste realiteit van dit maffe bestaan heen wurmt, rijgt hij in deze hilarische solo louter unieke hoogtepunten aaneen.

13 dec Sport De Ogtent Duiven

Liemerse Sportprijs 2018 19:30 / Gratis

De Liemerse Sportprijs wil sporters die een bijzondere prestatie hebben verricht in het zonnetje zetten. In verschillende categorieën worden er 'Liemerse' prijzen uitgereikt: sportman, sportvrouw, sportploeg, coach, talent, aangepaste sporter en sportevent.

14 dec Bingo De Maatjes Zevenaar

Meer info: 06-25300590

Deur open om 19.30 uur. Start 20:00 uur

15 dec Concert De Lantaern Zevenaar

De Hooge Bongert 21:00 / gratis

Open podium.

15-16 dec Kerstfair Babberich

Halsaf, Beekseweg 2 13:00 / €2,--

16 dec Concert Kerk Pannerden

Martinus kerk 18:30 / gratis

Harmonie Wilhelmina Pannerden geeft een kerstconcert

16 dec Concert Werenfriedkerk W'voort

Kerst Bel Canto 15:00 / €10,-- aan deur

18 dec Musiater Zevenaar

Ali-B: GEANNULEERD

'Liefde is haar volgen als ze in jouw land niet kan aarden'

Mike en Anna Fleischer, na 43 nog steeds gelukkig met elkaar.

De voormalige productiehal, HAL12, naast het gemeentehuis in Zevenaar wordt omgedoopt tot podium voor samenwerking en ontmoeting. Verschillende organisaties bieden samen op deze plek straks sociale, educatieve en culturele programma's aan. Op deze unieke locatie hebben veel mensen uit de hele regio gewerkt en zij koesteren herinneringen aan een mooie tijd en dierbare ontmoetingen. Hun persoonlijke verhalen willen we niet vergeten, maar juist vastleggen.

Liefde is de weg naar een baan plaveien als hij geen vast werk kan vinden. Hij, de goed gelukte en populaire skileraar uit Tirol. Zij, de struise Nederlandse die skiles nam en er met de hoofdprijs vandoor ging. Samen zijn ze Mike en Anna Fleischer.

Hun liefde houdt na 43 jaar nog steeds stand. Sinds de sluiting van Turmac/BAT pendelen ze heen en weer tussen Tirol en Zevenaar. Eventjes hebben ze geprobeerd een leven in Oostenrijk op te bouwen. Maar voor de levenslustige en geëngageerde Anna bleek het land van gletsjers, Grüß Gott en jodel te behoudend en saai. In Nederland was ze van beroep ziekenverzorger en daarnaast volop actief tijdens de tweede feministische golf met thema's als economische zelfstandigheid en herverdeling van zorgverantwoordelijkheden. Zij wilde terug, hij ging mee.

Vakbondswerk

Ze trouwden snel om Mike aan een verblijfsvergunning te helpen. Helaas was halverwege de jaren zeventig de werkeloosheid fors. Dat betekende voor buitenlandse werknemers een extra handicap om goed werk te vinden. Anna: "Mike had het er moeilijk mee, een zetje in de rug kon hij wel gebruiken. Ik werd getipt over Turmac/BAT, besloot er te solliciteren en kon als productieassistent beginnen. Eenmaal in dienst lukte het me wat maanden later ook Mike binnen te halen. Voelde hij zich steeds beter thuis bij Turmac/BAT, mij sprak de fabrieksomgeving allengs minder aan. Mijn oude werk, de zorg, lonkte. Net toen ik had besloten te vertrekken meldde Theo Florissen, voorzitter OR en FNV binnen BAT, zich. Hij wilde me graag inzetten bij het vakbondswerk. Zowel binnen het bedrijf als landelijk met als speerpunt de ontwikkeling van kansen voor vrouwelijke medewerkers. Hebben mannen en vrouwen tegenwoordig gelijke mogelijkheden op de arbeidsmarkt, toen was dat allerminst het geval. Het kostte behoorlijk wat tijd en energie vóór vrouwen echt naar verantwoordelijker banen konden doorstromen. Dat ik samen met een andere vrouwelijke collega als eerste een koppel als operator mocht vervullen, voelde als een kroon op het werk."

Onvermijdelijk dient de vraag zich aan hoe het is om als echtpaar dichtbij elkaar of zelfs met elkaar te werken. Zeker toen Mike en Anna samen als 1e operators aan een machinecombinatie stonden. Of later toen Anna als voorzitter van de FNV bij Turmac/BAT bij de onderhandelingen over de sociale plannen betrokken was. Mike: "Voor ons was het nooit een issue. Thuis waren we man en vrouw, op het werk collega's. Leidinggevenden of collega's hebben ons nimmer een signaal gegeven dat onze relatie ons werk beïnvloedde."

Fantastische werkgever

Mike en Anna waren niet het enige setje. Van kortstondige avontuurtjes tot levenslange vriendschappen, alles kwam voor. Anna: "Een verklaring hiervoor heb ik niet, al zullen de goede werksfeer, collegialiteit en saamhorigheid hier ongetwijfeld debet aan zijn. Onze herinnering aan Turmac/BAT is glashelder, het was een fantastische werkgever."

Alie Engelsman

Door onze redactie

Ideeën

1319

Geef elke gelovige drie minuten om zelf te denken en het geloof legt het af. Je houdt geen religieus persoon over. Enkel zij die geheel gehersenspoeld zijn en wiens levens compleet ineenstorten als hun godje een hoax blijkt te zijn, kunnen hun vingers drie minuten lang in hun oren stoppen en dan heel hard met de ogen dicht elk argument wegschreeuwen en overstemmen met zinnen als: 'ik wil het niet weten, ik wil niet nadenken, ik wil bedrogen worden. De lege levensleiders. De religie doodde hun denken en ze lieten het gebeuren. Zich niet ontwikkeld, geen zin aan het leven gegeven, omdat je verteld was dat die zin buiten je leven lag, vaak in een hiernamaals. Wat een gemiste kansen,wat zonde van allen die hadden kunnen bijdragen, maar amechtig gingen bidden om regen bij droogte terwijl het aanleggen van irrigatiekanalen wél werkt. Religie: de dochter van hoop en vrees. Religie: sociaal voor de eigen groep en asociaal voor de ander.

1320

God is gelul.

1321

'Bewijs dat eens!'
'Wat?'
'Dat god gelul zou zijn.'
'Nee, het bewijs ligt niet bij de ontkenner van god maar bij degene die iets beweerd. Als iemand beweert dat er twee lesbische Tyrannosaurussen wonen in een kelder van een eengezinswoning in Enschede, dan is het aan degene die beweert dat er twee dino's wonen, dat te bewijzen. Ik, die op voorhand beweer dat je die niet zult aantreffen, wil niet belast worden tijd te steken in het ontkrachten van onzin. Dat geldt ook voor het moeten bewijzen van het niet bestaan van kabouters, feeën, reuzen, engelen, cyclopen, wodan, allah en jaweh. Geen van allen met een hoofdletter.

1322

Negativa non sunt probanda! Zoek maar op!

Multatuliaanse reactie

~Commentaar

Godsdienst, goden, bewijzen en onzin. Dat is waar het over gaat. Het lijkt veel op de ideeën die vooraf gingen. Nadenken, feiten, het bestaan. Het gaat over heel veel en toch gaat het om niets. Discussies, feiten, fabeltjes, hersens, breinloos, waarheid, onzinnigheid en zo veel meer. Wanneer denken we na en wanneer niet? Wanneer is iets een feit en wanneer niet? Wanneer is het bewijs geleverd en… wanneer niet? Zo veel vragen, zo veel om over na te denken. Moeten we er over nadenken? Misschien. Is dat wat Multaboni noemt nadenken? Misschien. Geen idee, niet over nagedacht, of nee, toch wel. Nee, niet over nagedacht, maar over aan het nadenken. Dat moeten we toch doen? Verwarrend en onlogisch of misschien juist wel heel logisch als je erover nadenkt. Vraagtekens zijn er ook in vele vormen als je erover nadenkt. Misschien kan je overal wel over nadenken. Je kan alleen niet aan niets denken. Niets bestaat niet, al lijkt het soms te bestaan. Als iemand zegt: 'Denk aan niets', dan denk je toch aan iets, geen idee wat, maar je doet het wel. Als iemand zegt: 'Denk niet aan een roze olifant', dan doe je dat juist wel. Ook zo'n rare eigenschap van ons mensen. Wanneer je zegt iets niet te doen, willen we het juist altijd wel doen, maar als je zou zeggen het wel te doen, doe je het ook. Dan zou het dus niet uit moeten maken wat we zeggen, het wordt toch wel gedaan. Tenzij je je zo goed kan bedwingen om het echt niet te doen, maar zelfs dan zou er waarschijnlijk een moment komen dat het toch gedaan wordt. Misschien dat dit alleen voor 'bevelen' geldt, ik heb geen idee. Nou ja, ik heb wel een idee, maar dat gaat niet hierover. Ik denk op het moment aan andere dingen. Aan wat? Van alles en nog wat, alleen niet niets. Want niets kan niet zijn en niets is dus iets. Denk daar maar over na.

Hulde aan de vrijwilliger!

Mijn naam is Bert Frölich en ik ben directeur van Kunstwerk!. Klinkt goed, directeur zijn en dat van een prachtige culturele organisatie in de mooiste regio van Nederland. Maar wat houdt het nu eigenlijk in? Waar ben ik iedere dag mee bezig of wat houdt mij bezig? Voor veel mensen misschien best vaag. Ik neem je mee, in deze nieuwe column in De Liemers Helemaal Goed Courant, in mijn wereld. En ik kan je verklappen er is geen dag hetzelfde. En vooral met zo'n dynamische organisatie en omgeving is er best wel wat te delen. Over nieuwe initiatieven, mooie anekdotes , boeiende ontwikkelingen en samenwerkingsverbanden of dilemma's. Met altijd als doel dat wij ten dienste staan van jou, jullie, voor de Liemers. We doen zoveel mooie dingen om het leven te veraangenamen. Of het nu gaat om even te ontspannen bij een lezing of theatervoorstelling, maar ook misschien wat bij te leren, boeken te lenen of gewoon gezellig even langs komen. Wij zijn van de verhalen en ontmoetingen. En het gaat zeker niet om mij, maar om wat we met elkaar bereiken. Het draait om de mens. Wij zijn met ruim 300 medewerkers waarvan ruim 200 vrijwilligers. En vooral deze laatste groep medewerkers is van groot belang. Niet alleen voor ons, maar voor de gehele maatschappij. Want als deze mensen er niet zouden zijn dan kunnen wij wel inpakken. Wij moeten het vrijwilligerswerk koesteren. Zonder vrijwilligers kunnen onze bibliotheekvestigingen niet draaien, zonder vrijwilligers ziet het theateravondje er heel anders uit, zonder vrijwilligers zou het Liemers Museum niet kunnen bestaan en hoe komen zonder vrijwilligers de muziekinstrumenten voor de muziekprojecten op de scholen? Een gezelschap van zeer divers pluimage maar met één gezamenlijk doel, de wereld een beetje mooier kleuren. En dan ben je bij ons aan het goede adres! 7 december is het nationale vrijwilligersdag! De vlag uit voor al het vrijwilligerswerk! Hulde!

Beleef Dickens in de Liemers

Foto: PR

DUIVEN - Beleef de Dickens kerstsfeer bij 'Dickens in de Liemers'. In het weekend van 7/8/9 december is iedereen welkom om te komen kijken in het Horsterpark.

"Er zijn kerst-gerelateerde kraampjes, maar ook kunt u genieten van muziek, dans en theater. Verder is er natuurlijk lekker eten en drinken, een nostalgische zweefmolen en een mooie Dickens parade", vertelt Andre Oudendag, één van de organisatoren. Honderden mensen lopen in Dickens kleding, want Dickens zou Dickens niet zijn, zonder de traditionele, Engelse kledij uit de tijd van de beroemde schrijver Charles Dickens.

Dickens in de Liemers wordt voor het vierde jaar op een rij gevierd. Het hoofddoel is om cliënten met een verstandelijke beperking, een leuke, afwisselende dagbesteding te geven. Oudendag vertelt: "De cliënten spelen een belangrijke rol. Zo maken zij allerlei versieringen en spelen ze in een toneelstuk. Het is te zien dat ze allemaal trots zijn op wat ze bereiken. Daarnaast is het ook heel mooi voor de onderlinge verbinding en ontstaan er zelfs initiatieven, bijvoorbeeld meehelpen bij anderen evenementen." De cliënten organiseren Dickens natuurlijk niet alleen. Er zijn ook nog professionals die bij het theepaviljoen werken, en ongeveer tweehonderd vrijwilligers die helpen met de organisatie. Behalve de vijftig kerstkraampjes is er nog veel meer te zien. Zo is er elk jaar een Dickens parade waarbij allerlei mensen met lampionnen voorbijgaan op de klanken van de muziek. Ook is er een roofvogelshow en een hele hoop muziek en theater te verwachten. Iedereen die wil, kan langskomen. "We verwachten zo'n 10.000 mensen op het evenement", zegt Andre Oudendag.

Kim Kleijkers

Column Bert Frölich

Ilse van Velsen

11 / 12

Duizenden stemmen uitgebracht op genomineerden; 13 december ontknoping Spanning neemt toe bij Liemerse Sportprijs

Genomineerden in de categorie Sportalent: Vanaf links wielrenner Wouter van de Weerdhof, motorracer Victor Steeman en skiester Iris van den Berg. Foto's René Nijhuis en Sjoerd Geurts Foto: René Nijhuis

De spanning neemt toe bij de genomineerden. Donderdag 13 december vindt de ontknoping plaats van de Liemerse Sportprijs in de Ogtent in Duiven. Vanaf 19.30 uur worden de prijzen uitgereikt. Bijzondere gast is PSV-spits Luuk de Jong. Hij zal hoogstpersoonlijk enkele prijzen aan de winnaars overhandigen.

De Liemerse Sportprijs wil sporters die een bijzondere prestatie hebben verricht in het zonnetje zetten. De Liemerse Sportprijs is een initiatief van regiocampagne De Liemers Helemaal Goed in samenwerking met de Liemerse gemeenten Duiven, Westervoort en Zevenaar en de sportredactie van dagblad De Gelderlander. Ruim twee jaar geleden begonnen de eerste voorbereidingen. Nu gaat het dan echt gebeuren. Het wordt volgens de organisatie een sportfeest voor iedereen. Met veel aandacht voor sport en cultuur.

Genomineerde coaches: Vanaf links Marco Kroes (tennis), Titus Fierkens (atletiek) en Peter van de Schepop (TangSoo). Foto's: Sjoerd Geurts
PSV-spits Luuk de Jong komt donderdag enkele prijzen uitreiken tijdens de Liemerse Sportprijs. Foto: René Nijhuis.

Zeven categorieën

In maar liefst zeven categorieën worden er 'Liemerse' prijzen uitgereikt: AeroFitt Sportman, AeroFitt Sportvrouw, Sporttalent, Sportploeg, Aangepaste Sporter, Sportevenement en Sportteam. Een speciale nominatiecommissie - met onder andere Joseph Wannet (Wannet Sport Insurance), Raymond Willemsen (coördinator sportredactie Liemers/Achterhoek dagblad De Gelderlander) en Mike Splithof (Uniek Sporten) - beoordeelde enkele weken geleden de vele inzendingen en maakte per categorie drie nominaties bekend. Tot en met 12 december kan er via www.liemersesportprijs.nl gestemd worden. De publieksstemmen worden vervolgens samengevoegd met de jurystemmen. De jury komt op donderdagmiddag 13 december bijeen om het finale oordeel te vellen.

De jury

De jury bestaat uit Jurrie Koolhof (oud-voetballer en trainer), Nanne van Dellen (sportwethouder gemeente Zevenaar), Johannes Goossen (sportwethouder gemeente Duiven), Hans Breunissen (sportwethouder gemeente Westervoort), voorzitter Raymond Willemsen (coördinator sportredactie Liemers/Achterhoek dagblad De Gelderlander), Job Hendrixen (organisatie), Mike Splithof (Uniek Sporten) en Monique Kampman (directeur Basisschool Het Startblok). Samen met de publieksstemmen zullen zij per categorie de winnaar bepalen.

De nominaties

Het nominatietraject heeft een mooie lijst met sporters, teams en evenementen opgeleverd. Op de website www.liemersesportprijs.nl is er meer informatie te vinden over de individuele prestaties van alle genomineerden.

In de categorie AeroFitt Sportman zijn genomineerd atleet Frank Futselaar (Westervoort), triatleet Hugo Boschker (Duiven) en tennisser Wesley Koolhof (Duiven).

In de categorie AeroFitt Sportvrouw zijn genomineerd atlete Famke Heinst (Spijk), atlete Bregje Sloot (Lobith) en schietkampioene Mandy Mulder (Zevenaar).

In de categorie Sportteam zijn genomineerd voetbalteam DCS 1 (Zevenaar), zeilteam WSV Giesbeek en de dansers van D-Unit Dancecrew (de Liemers).

In de categorie Coach zijn genomineerd tang soo do karate leraar Peter van de Schepop (Arnhem, actief in Zevenaar), tenniscoach Marco Kroes (Duiven) en atletiekcoach Titus Fierkens (Zevenaar).

In de categorie Talent zijn genomineerd wielrenner Wouter van de Weerdhof (Lobith), skiër Iris van den Berg (Westervoort) en wegracer Victor Steeman (Lathum).

In de categorie Aangepaste sporter zijn genomineerd werpster Noortje van Bindsbergen (Zevenaar), zitvolleybalster Renske den Haan (Duiven) en para-amazone Demi Vermeulen (Zevenaar).

In de categorie Evenement zijn genomineerd Bert Timmer Memorial Loop (BTML Duiven), Dijkencross (Pannerden) en Triathlon Didam.

De Liemerse Sportprijs begint donderdag 13 december om 19.30 uur in de grote zaal van De Ogtent. Het Candea College zorgt voor de techniek. De inloop is vanaf 19.00 uur. De verkiezingsavond wordt opgeluisterd met optredens van dansschool Kerima en de Liemers College band TFWO (The Fastest Way Out). De band begint al tijdens de inloop te spelen. Verder zijn er demonstraties van onder meer freerunners en kickboksers. Oud-wielrenner Servais Knaven - afkomstig uit de Liemers en tegenwoordig ploegleider van profteam Sky - spreekt de aanwezigen via het grote scherm toe.

Gedeputeerde Jan Markink

Het programma is inmiddels bekend. De presentatie van de avond is in handen van Pablo van Dick en Sjoerd Geurts. Gedeputeerde Jan Markink van de Provincie Gelderland verricht even na half acht de opening.

Het officiële gedeelte met de prijsuitreikingen duurt tot circa 21.45 uur. Daarna is er volop gelegenheid om te toasten op de winnaars en gezellig na te praten. Tijdens de after party in De Ogtent zorgt de Liemerse formatie Lara Leaves voor de muziek.

Publiek kan de avond gratis bezoeken maar wordt wel verzocht zich aan te melden via de website www.liemersesportprijs.nl zodat de organisatie enig inzicht heeft in het aantal te verwachten mensen dat de genomineerden deze avond komt ondersteunen. Op de website staat ook het globale programma.

Organisatie

De organiserende commissie van de Liemerse Sportprijs bestaat uit Tjeerd Dijkstra (Combinatiefunctionaris 1Stroom en bewegingsdocent Candea College), Anke Voesten (gemeente Duiven), Pascal Lindeman (De Liemers Helemaal Goed), Peter Karreman (voormalig bondscoach zitvolleybal), Job Hendrixen (gemeente Duiven), Sjoerd Geurts (De Liemers Helemaal Goed), Pablo van Dick (De Liemers Helemaal Goed).

De Liemerse Sportprijs wordt ondersteund door diverse partners. Rabobank Arnhem en Omstreken (Stimuleringsfonds) en FeelGoodClub AeroFitt hebben zich verbonden aan het evenement. Net als diverse partners. De organisatie heeft er vertrouwen in: "We hebben met een enthousiast team hard gewerkt om er een mooi evenement van te maken. Wij zijn blij verrast met alle verbindingen die er zijn gelegd. Tussen sport en onderwijs en tussen ondernemers. Zo hebben Atelier Kevin Van Den Bergh en Kunststofshop elkaar gevonden bij het maken van de awards."
De organisatie is trots dat voetbaltopper Luuk de Jong enkele prijzen komt uitreiken. "Omdat hij uit de regio komt vindt hij het leuk om hier aanwezig te zijn."

Door onze redactie