niet de juiste De Liemers

21 december 2018

niet de juiste De Liemers 21 december 2018


Foto: jan van den heuij

Na ruim een jaar te hebben geschreven voor deze krant, moet ik zeggen dat het nieuwe er ondertussen wel vanaf is. Letterlijk, aangezien dit alweer onze 22e editie is, maar ook omdat deze krant niet langer voelt als een vreemdeling, maar als een goede vriend. Het doet mij goed om mensen over de krant te horen praten alsof ze zich geen tijd meer voor kunnen stellen zonder de aanwezigheid van goed nieuws op hun deurmat. 'Word je het nou nooit eens beu?' wordt mij wel eens gevraagd wanneer ik van deadline naar deadline spring om de verhalen op tijd aan te leveren. Absoluut niet! Nog altijd schrijf ik vol plezier over bijzondere mensen die ik tijdens alle interviews heb mogen ontmoeten. De bekendheid van de krant draagt ook fors bij aan mijn plezier als journalist: de drempel wordt steeds lager voor mensen om mij, of een van mijn mede-journalisten, te benaderen voor een leuk verhaal. Zelfs na 22 edities zijn wij het niet beu geworden om de Liemers in te trekken en andermans positiviteit eigen te maken en dat is toch iets waar ik best trots op ben. En ook u, de lezer, heeft het goed recht uzelf trots te voelen tijdens het lezen van mijn woorden: u bent immers de spil van onze krant. Nee, niet enkel ik, maar SAMEN maken wij De Liemers Helemaal Goed Courant tot wat het vandaag is: van de schrijvers tot krantenbezorgers én lezers. Ik hoop dat 2019 hét jaar wordt van de positieve journalistiek, een frisse verademing na het (inter)nationale nieuws van afgelopen jaar. Een jaar, waarin ik nog meer interessante, ontroerende of simpelweg hilarische verhalen aan mag horen voor mijn goede vriend, De Liemers Helemaal Goed Courant.

Ted Prost

'Plezier is het belangrijkste' Bregje Sloot Liemerse sportvrouw van 2018

PSV'er Luuk de Jong reikt een trotse Bregje Sloot de prijs uit. Recht Remge Vink (AeroFitt). Foto: Rene Nijhuis Foto: Rene Nijhuis

DUIVEN - Na een spannende aanloopperiode werden op 13 december de winnaars van de Liemerse Sportprijs 2018 op een feestelijke manier bekend gemaakt in de Ogtent.

De volgende sporters gingen met de prijzen aan de haal: atlete Bregje Sloot (AeroFitt sportvrouw), triatleet Hugo Boschker (AeroFitt sportman), zeilteam WSV Giesbeek (sportteam), zitvolleybalster Renske den Haan (aangepaste sporter), Bert Timmer Memorial Loop (sportevenement), skiester Iris van den Berg (sporttalent) en Titus Fierkens (sportcoach). Voor de 18-jarige Bregje Sloot uit Lobith eindigde de avond in een prachtige verrassing toen bekend werd gemaakt dat zij de titel sportvrouw 2018 mocht dragen. Bregje is lid van Running Team Liemers en heeft al vele wedstrijden achter de rug. Zo werd deze jonge sportster op het NK in Emmeloord kampioen op de 800 meter. Verder is ze ook opgenomen in de Nationale Junioren Selectie van de Koninklijke Nederlandse Atletiek Unie, met de status Nationaal Talent. Bregje had geen spanningen vooraf. "Ik had al geluk dat ik genomineerd was, ik wilde er een leuke avond van maken en de rest zou ik wel zien." Bregje Sloot had haar winst niet zien aankomen, omdat ze afgelopen jaar een aantal keer geblesseerd is geweest. Ze wil zich nu focussen op het behalen van het EK onder de twintig jaar in 2019. Toch vertelt ze trots op het podium: "Afgezien van het feit dat het EK behalen mijn grootste doel is, moet je altijd plezier blijven houden in het sporten, dat is het allerbelangrijkste."

Kerst voor iedereen dankzij Voedselbank

ZEVENAAR - Het is weer bijna kerst en dat betekent: gezelligheid, kerstmuziek en natuurlijk: een overheerlijk kerstdiner. Helaas kan niet iedereen dat kerstdiner betalen. Gelukkig kan de actie van de voedselbank in Zevenaar en Albert Heijn hen helpen, zodat zij ook iets extra's hebben met de kerst.

"De voedselbank in Zevenaar is in 2007 opgericht", vertelt vrijwilliger Wil Botermans. "Daarvoor maakten vrijwilligers de pakketten zelf. In het begin was dat nog te doen, maar na een tijdje waren er steeds meer pakketten en dus vrijwilligers nodig. Toen is besloten om een voedselbank op te richten. De voedselbank breidt nog steeds verder uit, zodat iedereen die het nodig heeft een pakket kan krijgen. " De voedselbank heeft, naast armoedebestrijding, ook als doel om voedselverspilling tegen te gaan. "Er wordt jaarlijks ontzettend veel voedsel verspild. Hoewel er maar 8% van al dit voedsel naar de voedselbank gaat, maakt die 8% toch al een behoorlijk verschil." De voedselbank heeft elk jaar samen met de Albert Heijn een inzamelingsactie. Dan kunnen de mensen iets extra's doen voor de voedselbank. De vrijwilligers waren erg positief over de actie: "Ik werk een keer in de drie weken als vrijwilliger voor de voedselbank", vertelt Gerda. "Ik ben gepensioneerd en ik vind het leuk om in mijn vrije tijd iets te doen voor mensen die het nodig hebben."

Niet alleen de vrijwilligers zijn positief over de actie, maar de klanten. "Ik vind het belangrijk dat iedereen een fijne kerst heeft", vertelt Ans van Dam. "Het is belangrijk om mensen te helpen die het slecht hebben. Om die reden doe ik al jaren mee met deze actie."

Magisch Kerstconcert met Lizzy Ossevoort en Bert van den Brink

WESTERVOORT - Lizzy Ossevoort zingt op 22 december de sterren van de hemel tijdens een kerstconcert in De Verzameling in Westervoort. Lizzy is voor dit concert naar Nederland gekomen. Zij studeert namelijk aan de Manhattan School of Music in New York.

De Verzameling in Westervoort heeft een warme plek in Lizzy's hart: "Dat is één van mijn favoriete podia. Ik voel me echt zo fijn op die plek. Het is zo sfeervol, het publiek is meer dan fantastisch. Ik kom daar echt thuis." Lizzy wordt op 22 december begeleid door Bert van den Brink. Lizzy: 'Ik mag dit concert spelen met de meest magische pianist. Ik kan niet wachten weer met hem het podium te delen en magie te maken. Ik ben megafan van het kerstrepertoire, ik geef al een aantal jaren kerstconcerten voor mijn publiek." Op het programma staan nummers als 'The Christmas Song', 'Sleigh Ride', and 'Have Yourself a Merry Little Christmas'. Ook zingt Lizzy een aantal Nederlandstalige liedjes van Toon Hermans zoals 'Als De Liefde Niet Bestond' en 'Het Wonder'.

Lizzy, geboren en getogen in Halle, studeert sinds september 2018 in New York.

Hoe dat allemaal in zijn werk is gegaan leest u op pagina 3 in deze krant.

Rahma Maqboul

Alie Engelsman

Damian (14), Lisa (12) en Anna (12) vermaken zich opperbest op de GABA schaatsbaan in Duiven, die tot en met zes januari geopend is in hartje Duiven. Foto: Jairo in der Beeck

Linda Ruijs

Ans Stronkman boetseert en

draait in de Ooyse Kleischuur

SONY DSC

Handbalster Carmen

Boschman gaat als een speer

Pelgrim BV zorgt al meer

dan 30 jaar voor vuurwerk

2 / 12

Boetseren en draaien in De Ooyse Kleischuur Ans Stronkman: 'Ik zet mijn voet op het pedaal en ben gelijk helemaal zen'

Ans Stronkman en haar boetserende cursisten. Foto: Nina Elbers

OOY/ZEVENAAR - Draaien, gieten, boetseren en nog veel meer. Met klei is alles mogelijk, van klein tot groot en in de gewenste vorm. Dat alles kan en mag in De Ooyse Kleischuur van Ans Stronkman.

"Mijn man Jan en ik zijn in 2013 in aanraking gekomen met pottenbakken, nadat we een intensieve en emotionele periode binnen ons gezin hadden meegemaakt. Omdat werken met klei ons wel een leuke bezigheid leek zijn we een cursus pottenbakken bij de Volksuniversiteit gaan volgen. Toen we het voor het eerst deden, waren we helemaal verkocht. We hadden niet gedacht dat we het zo leuk zouden vinden en dat we nu een klein eigen bedrijfje zouden hebben", vertelt Ans Stronkman, eigenaar van 'De Ooyse Kleischuur' in Zevenaar.

Cursussen en workshops

Nu is het een uit de hand gelopen hobby geworden. Voor De Ooyse Kleischuur gebruikt Ans de schuur achter haar huis die haar vader eerst gebruikte voor zijn hobby. In de kleischuur geeft zij cursussen, maar ook eenmalige workshops. Bij de eenmalige workshops maken deelnemers iets en dat glazuurt en bakt Ans af. Dan kunnen ze het later ophalen. "Soms zijn er mensen die bij het ophalen weer zo enthousiast worden dat ze dan vragen of ze een cursus kunnen volgen. Dat is altijd leuk om te horen. Ook geef ik hier kinderfeestjes. De kinderen kunnen zelf lekker kleien en ik help ze een beetje", zegt Ans.

Toen de voormalige pottenbakleraar van Ans stopte bij de Volksuniversiteit vroeg hij aan Ans en haar man of hij één keer in de week een les mocht geven in de Kleischuur. Voor Ans voelde dat als een compliment.

"Het mooie is da je echt alles kunt maken van klei. Het is oneindig. Op de middelbare school ging ik soms boetseren en dat vond ik heel leuk. Je moet wel een beetje aanleg hebben om te kunnen draaien en boetseren, maar oefening baart kunst", zegt Ans.

Creatieve geest

Ans is altijd al creatief geweest. Na de middelbare school is Ans een modeopleiding gaan doen en daarna heeft ze veel kleren zelf gemaakt. Ans: "Ik vind het heel leuk om dingen vorm te geven. Je kunt met alle materialen zoveel mooie dingen maken, maar klei is toch echt mijn favoriet, omdat het gewoon heel gewillig is. Je kunt er elke vorm aangeven die je wilt."

Ontspannend en leuk

Susan,één van de cursisten vertelt: "Ik ben hier met een stel collega's bij een workshop terecht gekomen en vanuit die workshop heb ik vriendinnen benaderd. We waren allemaal erg enthousiast en we doen met veel plezier de cursus." Cursist Joanne vult aan: "Na een dag serieus werken kun je je hier gewoon lekker ontspannen en ook nog iets leuks maken. Je hebt hier de vrijheid om te maken wat je wilt en als je even geen inspiratie hebt, helpt Ans je op weg. Dat is heel fijn."

Lizzy Ossevoort: 'Ik ben muziek' Jonge zangeres jaagt Amerikaanse droom na

"New York is de ultieme plek voor mij" Foto: Simon Schutter Foto: Simon Schutter

WESTERVOORT - De jonge Lizzy Ossevoort (22) vertrok in september 2018 naar New York. Ze deed auditie voor een van de meest toonaangevende conservatoria ter wereld voor onder andere jazz en klassieke muziek. Op 22 december staat ze in Westervoort op het podium.

Al van jongs af aan wist Lizzy dat haar carrière in de muziek lag. Lizzy: "Ik ben al zolang ik leef met muziek bezig, kreeg van kleins af aan pianoles in Halle. Ik ontdekte dat ik met alle liedjes meezong en als vanzelf werd het piano-zangles. Na de middelbare school mocht ik helemaal met muziek bezig zijn, ik kon eindelijk echt ademen. Op mijn 16e begon ik aan het Conservatorium in Arnhem. Ik heb daar onwijs veel aan gehad, voelde me echt op m'n plek. Ondertussen deed ik mee aan verschillende competities en concoursen, zoals 'The Voice of Holland', 'NL Vocalisten Jazz Concours', 'Prinses Christina Concours' en 'Conservatorium Talent Award'. Ik wilde mezelf echt op de markt zetten."

Maar de ambitieuze Lizzy wilde ook verder studeren. De opleiding aan de Manhattan School of Music is een dure studie. Ze liet zich niet uit het veld slaan en zocht naar mogelijkheden om het geld bij elkaar te sparen. Ze schreef onder andere fondsen aan. Lizzy: "Niet alleen maar fondsen. We organiseerden ook benefietconcerten, zochten sponsors en starten een grote crowdfunding. Met de opbrengst heb ik tot nu toe alleen maar mijn 1esemester kunnen betalen. Toch heb ik de gok gewaagd. Ik hoopte op dat kleine beetje magie dat ik in het 2esemester misschien wel een scholarship kon krijgen. Na hard werken is me dat gelukt. Manhattan School of Music betaalt volgend semester 90% van mijn collegegeld!"

New York, New York

Op de vraag waarom ze voor een Amerikaanse opleiding koos antwoordt ze enthousiast: "Niet alleen de opleiding is interessanter, maar ook de stad is waanzinnig. Zo onwijs inspirerend, creatief en energiek. Voor mij de perfecte stad om mij als jazzzangeres volledig te kunnen ontwikkelen. Ik voelde me de 1edag op school enorm welkom, ik werd opgenomen in de 'MSM-Family'. Ik krijg les van de echte 'Masters of Jazz', de docenten die daar lesgeven gaan de wereld over om hun muziek te delen of speelden met de grootste masters zoals: Chet Baker, Miles Davis, Wynton Marsalis, Herbie Hancock. Ook de groep studenten/muzikanten hebben zo onwijs veel talent, passie en drive, echt waar ik naar op zoek was. Alles in New York inspireert en motiveert mij alles eruit te halen wat erin zit. Iedereen helpt me hierbij: docenten, studenten en de stad! MAGISCH!'

Lizzy wil graag in New York blijven. "New York is de ultieme plek voor mij. Maar het leven als student is daar duur. Gemiddeld betaal je voor een kamer 1200 dollar per maand. Ik had gedacht dat ik maandelijks een bepaald bedrag uit zou geven aan dingen zoals concerten, sessies, eten, vervoer enzo, maar daar red ik het niet mee. Nog steeds organiseer ik benefietconcerten en benader ik fondsen. Elke donatie is meer dan welkom." Doneren kan op: L. Ossevoort – NL32 INGB 0665 3358 30.

Nina Elbers

Alie Engelsman

Na de bevrijding

Uit "Wat de oorlog bracht over Zevenaar 1940-1945"

De radio kwam weer tevoorschijn, die sinds mei 1943 onder de hanenbalken had gestaan, waar we naar de Engelse zender gingen luisteren. Het bezit van radio was immers verboden geweest, en evenzeer en nog meer, het luisteren naar de stem uit Engeland. Ook lieten de onderduikers zich weer zien in de menselijke samenleving. We hebben veel soorten van onderduikers gekend. Arbeiders, die weigerden naar Duitsland te gaan om te werken, studenten die niet wilden tekenen, spoorwegpersoneel en andere ambtenaren die staakten, personen die door de Duitsers gezocht werden en nog vele anderen. Zij kwamen allen uit hun schuilhoeken tevoorschijn, die ook van allerhande soort waren. Het menselijk vernuft deed ook in deze branche haar uitvindingen. Zo had men bijvoorbeeld in het Babberichse bos, in de grond, een paar goed ingerichte kamers vervaardigd, waar enige jongens verbleven, die geregeld eten en andere benodigdheden kregen van de familie Elfrink, die in hetzelfde bos woonde. Nederlandse krijgsgevangen, die door het bevel van 29 april 1943 weer naar Duitsland moesten terugkeren kwamen na de bevrijding ook behouden terug.

Kerkklokken

De kerkklokken, die in december 1942 door de Duitsers waren meegenomen, kwamen zelfs ook nog, zij het gedeeltelijk, terug.

Van de Zevenaarse klokken keerde die van de Protestantse kerk terug en één van de drie van de Rooms-Katholieke kerk, en nog wel de grootste en oudste. Het Angelusklokje was überhaupt niet weggevoerd. De Sint-Jozefklok (toon A) en de Sint Maria (toon Cis), zijn helaas voorgoed verdwenen. Deze waren nog onder pastoor W. Theben in 1802 door Voigt in Isselborg gegoten. Moge de wel teruggekeerde klokken een nieuwe tijd inluiden voor Zevenaar.

Archief HOPE XXL: Clemens Cornielje

Clemens Cornielje

Onze Commissaris van de Koning, Clemens Cornielje, gaat met pensioen. Hij heeft zich vanaf het prille HOPE XXL-begin, voor- en achter de schermen, steeds ingezet om het initiatief te ondersteunen. Nooit deden we een vergeefs beroep op hem als het ging om support.

Een aantal keren hebben we hem bezocht. Regelmatig was hij bij cruciale regionale bijeenkomsten. Altijd stak hij HOPE XXL een hart onder de riem. "Blijf door akkeren en geef niet op". Tijdens de bijeenkomst in 2015, waarvan deze foto, drukte hij een stempel op de bijeenkomst door te zeggen dat het afleveren van de Liemers List bij de Verenigde Naties niet het eindpunt moest zijn, maar juist het begin om in de regio de jongeren nu bij te staan om het verder uit te werken. Voor- en achter de schermen gaf hij ook steeds aan: "Maak het concreet!"
Nog voor zijn vertrek als Commissaris konden we op het Huis der Provincie de Nacht van de 8 organiseren en de 80, super concrete TR8-projecten lanceren. Onder de vleugels van gedeputeerde Bea Schouten werd de nacht georganiseerd. Zij nam de honneurs voor hem waar. Door zijn ziekte en het herstel daarvan kon hij er niet bij zijn. Uit zijn mail waarin hij aangaf er niet bij te kunnen zijn, sprak weer die steun uit en had hij mede geregeld dat we in het Provinciehuis met ruim honderd jongeren een conferentie, IN DE NACHT, konden organiseren. Zijn mail besloot hij met: "Ik wens jullie een inspirerende bijeenkomst in een gastvrij Huis der Provincie, met vriendelijke groeten, Clemens Cornielje." We zullen hem missen.
John Berends, nu burgemeester van Apeldoorn wordt zijn opvolger. "Hij kan een boegbeeld van Gelderland zijn", zegt voorzitter Kees van Baak van de vertrouwenscommissie. "Tijdens de gesprekken hebben we hem leren kennen als een open en betrokken bestuurder. Hij heeft veel contacten en goede netwerken. "Hij is een waardig opvolger van Clemens Cornielje", aldus Verbaak.

Europe Remembers

Nu de Tweede Wereldoorlog steeds langer achter ons gaat liggen, komt het vaker voor dat de herinneringen aan en de lessen getrokken uit dit conflict beginnen te vervagen.

De generatie die de oorlog actief mee heeft gemaakt, wordt steeds kleiner, waardoor het minder mogelijk is om persoonlijke verhalen over te dragen. Omdat herinneren en stilstaan bij de Tweede Wereldoorlog belangrijk is, begint aankomend jaar een internationale campagne om de aandacht hierop te vestigen: Europe Remembers. Dit initiatief poogt allerlei musea, evenementen, reizen en geschiedenis-overzichten op een website beschikbaar te maken voor geïnteresseerde personen. Op deze website zijn de historische overzichten van veldslagen en bewegingen van verschillende eenheden langs de "liberation route" te vinden. Echter, er zijn ook verschillende persoonlijke verhalen over het leven in de oorlog, zowel vanuit het perspectief van soldaten en van burgers in Europa. Daarnaast biedt het platform een groot aantal mogelijke reizen aan met als thema de Tweede Wereldoorlog. Als gebruiker is het gemakkelijk te zien in welke regio's er plaatsen zijn die het bezoeken waard zijn. Kijk verder op https://europeremembers.com

Brabant Remembers (een onderdeel van Europe Remembers), de provincie Noord-Brabant en het vfonds willen de impact van de Tweede Wereldoorlog overdragen, tastbaar en voelbaar maken en zo ook jongeren en de nieuwe generatie bereiken. Zodat nu en op de lange termijn de gedachtevorming en inspanning voor de instandhouding van vrede, democratie, rechtsstaat en de internationale rechtsstaat blijvend wordt gestimuleerd. Als u een project heeft dat hierop aansluit is het mogelijk dit aan te melden via https://www.vfonds.nl/aanvragen/call-for-proposal-brabant-remembers/#Brabant%20remembers.

Mede mogelijk gemaakt door het vfonds.

Kopje onder op Nieuwjaarsdag

Stadsprins Frank 2e en adjudant Wim 'keuren' het water. Foto: Wim Jansen

ZEVENAAR - Het water is helemaal op temperatuur voor de Ter Heerdt Nieuwjaarsduik 2019. Stadsprins Frank 2e en adjudant Wim van Boemelburcht, controleerden afgelopen week in vol ornaat het water bij de Breuly.

"Maak een frisse start van het nieuwe jaar en doe mee. Deze duik mag je niet missen", aldus de twee feestvierders. Op Nieuwjaarsdag kunnen echte bikkels laten zien wat ze waard zijn door deel te nemen aan deze Nieuwjaarsduik in de Breuly. Deelname kost € 10,00 per persoon en voor de jonge duikhelden tot 16 jaar € 5,00. Dat bedrag komt geheel ten goede aan het goede doel van dit jaar: het Ronald McDonald Huis in Arnhem.

Heldenstatus

Naast de eeuwige roem en heldenstatus ontvangen deelnemers een lekkere kom erwtensoep en warme chocolademelk en niet te vergeten, de enige echte Unox Muts! De duik is namelijk een door Unox erkende Nieuwjaarsduik. Om 13.00 uur wordt eerst het startschot gegeven voor de kinderduik. De jongste helden mogen onder begeleiding van een volwassene als eerste het koude water in. Daarna is het de beurt aan de volwassenen die zich tot die tijd kunnen warmtrappelen aan de oever, onder begeleiding van gezellige muziek. Net als de vorige twee edities is de organisatie van plan om er een gezellig familie-evenement van te maken. Een leuke manier om vrienden en bekenden te ontmoeten en een fijn nieuwjaar te wensen. Natuurlijk wordt de locatie weer sfeervol aangekleed en is er ook voor de supporters erwtensoep, warme chocolademelk, koffie en thee te verkrijgen. De organisatie, medewerkers van pluimveebedrijf Ter Heerdt, hoopt op veel deelnemers. Het eerste jaar deden er veertig waaghalzen mee, vorig jaar bij honderd. Inschrijven kan via: nieuwjaarsduik@terheerdt.com.

Door onze redactie

'Ik wil mezelf altijd verbeteren' Handbalster Carmen Boschman geselecteerd voor selectie Dames U19

Carmen in de achtertuin: "Ik heb geen tijd om uit te gaan."

AERDT – Carmen Boschman (18) is een sportieve jongedame. Voetballen, kempo, zwemmen, tennis, ze deed het ooit allemaal met hetzelfde fanatisme als waarmee ze nu al weer negen jaar handbalt. Ze begon bij dorpsclub FBC, nu speelt ze voor het Amsterdamse VOC en werd ze recent geselecteerd voor Oranje onder 19. In de keuken van haar ouderlijke woning aan de Aerdtsedijk vertelt ze over de weg naar de top. "Ik wil mezelf altijd verbeteren."

Een afspraak maken met Carmen is passen en meten. Zes dagen per week wordt ze opgeslokt door haar favoriete sport. Alleen op woensdag is ze vrij. Als ze tenminste niet hoeft te trainen voor Oranje onder 19. "Eén keer per maand komen we met deze groep twee dagen bij elkaar. Dan trainen we woensdagochtend en -avond twee uur, slapen we op Papendal en donderdagochtend trainen we nog een keer."

Carmen (middenvoor) in de jeugd van FBC, waar het allemaal begon.
"Voor de hoek moet je snel en beweeglijk zijn"

Het maakt Carmen niets uit, handbal is haar leven. "Ze gaat niet uit en zakt nooit door", lacht oudere zus Belle, die gezellig aanschuift. Carmen: "Daar heb ik gewoon geen tijd voor, af en toe een verjaardag, dat is het wel." Glimlachend: "Wel heb ik een vriend."

Paardenstaart

Beide zussen beginnen als klein meisje met handballen bij FBC. In sporthal De Cluse in Herwen treden ze in de voetsporen van mama Marilou. "Maar ik heb er eigenlijk nooit wat aan gevonden', zegt Belle eerlijk. Waar zij in de puberteit stopt en zich volledig op de paardensport gaat focussen, stort Carmen zich volledig op het handballen. "Ik hou van een balsport, de snelheid en het fysieke." Een aantal jaren steekt ze met kop en schouders boven de ploeg- en leeftijdgenootjes uit haar dorp uit. Het pijlsnelle behendige blonde meisje met paardenstaart met een over-mijn-lijk mentaliteit is een ware plaag voor tegenstanders en scoort dat het een lieve lust is. Elke zaterdagochtend traint ze met talentvolle leeftijdsgenoten bij Handbalschool Gelre, eerst op Klarendal, later op Papendal. Een vertrek kan niet uitblijven, de scouts zitten niet te slapen en op haar dertiende vertrekt Carmen naar het Arnhemse Swift om daar op landelijk niveau in de B1 te gaan spelen.

Linkerhoek

Dat is zeker in de beginperiode even wennen. "De opbouwers waren daar groter en ouder. Ik werd in de linkerhoek neergezet", blikt het achttienjarige talent terug. "Voor de hoek maakt het niet uit of je klein of groot bent, je hoeft er niet overheen te schieten, je moet snel en beweeglijk zijn. Ik was de hoek echter niet gewend, ik had nooit een vaste positie. De hoek vergroten, inspringen en scoren vanuit een kleine hoek, ik moest me daar wel in ontwikkelen." Dat lukt, ook dankzij handbalschool Gelre waar ze specifieke 'hoektraining' krijgt. Na twee selectiedagen komt ze ook bij Oranje op de radar en schopt ze het tot de Talents, de beste 28 veertien- en vijftienjarige handbalsters van het land.

Een jaar later valt ze net buiten de boot. "Een week ervoor had ik een hersenschudding opgelopen, daar had ik niets van gezegd, ik voelde me helemaal niet goed", verklaart ze de eerste tegenslag in haar nog jonge handbalcarrière. Dan weer wel, dan weer net niet, de Oranjejeugd blijft trekken. Nu behoort Carmen tot de laatste 21 van Dames U19 en lonkt het EK, dat volgend jaar in Hongarije plaatsvindt. "Dat zou pas echt een echt hoogtepunt zijn", verheugt Carmen zich nu al, al wil ze ze nog niet rijk rekenen. Bondscoach Monique Tijsterman moet nog een paar speelsters af laten vallen.

Einde van de wereld

De overstap naar VOC in Amsterdam in 2017 heeft in haar ogen meer dan bijgedragen aan deze uitverkiezing. "Ik heb met Ad Baas, trainer op de handbalschool, overlegd wat de beste opties voor mijn ontwikkeling waren. Hij gaf aan dat ik wel een keer mee kon trainen in Amsterdam. 'Ik regel wel wat' zei hij.

Amsterdam, het leek voor het Aerdtse meisje zowat het einde van de wereld, maar inmiddels is ze helemaal gewend in de hoofdstad en speelt ze met de A1 van VOC in de jeugderedivise. In de hoek en soms als opbouwspeelster. "Al na de eerste training was ik helemaal om. Je leert daar zoveel op technisch vlak en ook fysiek."

Elke maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag rijdt ze voor een drie uur durende training naar Amsterdam. Twee uur baltraining en één uur krachttraining. "Alleen op vrijdag hebben we geen krachttraining." Op zondag is er een wedstrijd. "En vaak op zaterdag ook, als ik met het tweede mee moet doen."

De sport combineert ze met de driejarige mbo-studie marketing en communicatie op de Young Talent Academy in Nijmegen. Ze zit nu in het tweede jaar. "Dat valt goed te combineren, sport staat daar echt op één."

'Meedoen aan

het EK U19

in Hongarije

zou supergaaf zijn'

Elke dag staat Carmen Boschman om zeven uur op. "Ik pak de trein van tien over acht en ga tot 1 uur naar school. Daarna weer terug naar huis, spullen pakken en eten maken voor in de auto. Om kwart voor vier vertrekken we naar Amsterdam, de training begint om zes uur. Het is wel twee uur rijden, we staan altijd in de file. Om half elf ben ik weer thuis."

Zeer dankbaar

Moeder Marilou rijdt gemiddeld één keer doorweeks naar Amsterdam. "Ik ga samen met twee meisjes uit Duiven, één uit Angeren en één uit Bemmel, de ouders rijden per toerbeurt, dat scheelt. Ook bij de wedstrijden zit Marilou Boschman steevast op de tribune.

Ze beseft het zich terdege: "Zonder de steun van mijn ouders zou ik dit echt niet kunnen. Ze zijn niet alleen trouwe supporters, ze doen alles voor me. Daar ben ik ze zeer dankbaar voor."

Rest natuurlijk de vraag hoe ze haar handbaltoekomst ziet. Een carrière á la streekgenoten Estavana Polman of Dione Housheer? Carmen Boschman is voorzichtig en bekijkt het stap voor stap.

"Ik wil me elke dag verbeteren, op fysiek en technisch vlak. Volgend jaar moet ik naar de dames. Ik wil in het eerste van VOC komen en eredivisie spelen, de absolute top van Nederland. Dat heeft eerste prioriteit. En het zou natuurlijk supergaaf zijn als ik volgend jaar aan het EK U19 mee mag doen," besluit de 1.65 meter lange en 56 kilo wegende hoekspeelster.

Door onze redactie

Het Berghoofdse Veer weer een beetje in ere hersteld

PANNERDEN - Je woont in Pannerden en je moet naar Zevenaar. Dan stap je natuurlijk op de fiets. Je trapt een beetje door en dan ben je er zo. Maar nog niet eens zo heel lang geleden ging het anders. Toen moest je halverwege wachten op het pontje.

Duizend jaar geleden woonden er al mensen in Pannerden. Die gingen met een grote roeiboot, waar ongeveer twaalf mensen tegelijk in konden, de rivier over. Jaren later woonden er aan beide kanten meer mensen. Er kwam ook meer handel en mensen wilden met paarden en karren naar de andere kant. Dus kwam er een echte pont. Een platte boot, waar twee karren of auto's op konden, die door de veerman naar de andere kant getrokken werd. Die veerman woonde in een hut aan de Pannerdense kant.

Veerman Dorus

Volgens de overlevering heette een van die veermannen Dorus. Hij was één met de natuur. Dat was goed te zien aan zijn bruin verweerde, gerimpelde gezicht en handen. De hut waar hij in woonde stelde niet veel voor. Een houten bed met een potkacheltje in de hoek.

Dorus stond altijd klaar om mensen over te zetten. Ook 'bij nacht en ontij' als het slecht weer was. Aan de Zevenaarse kant hing een grote koperen bel. Nadat je die geluid had, duurde het even voordat er reactie kwam. Maar dan zag je plotseling iemand met een lantaren naar buiten komen. Het bleef een tijdje stil, totdat je het klotsen van het water tegen de boot hoorde en de boot vlak voor je aanlegde.

De veerman trok zelf de boot met alle lading er op naar de andere kant. Hij gebruikte daarvoor een houten klos die over de staalkabel hing. Als je het vriendelijk vroeg mocht je meehelpen. De pont - gedoopt tot het Berghoofdse Veer - kon overigens niet altijd gebruikt worden. Bijvoorbeeld als het water in de rivier te hoog stond. Dan voer de pont niet en moest je kilometers omrijden via Aerdt. De mensen in Pannerden klaagden daar natuurlijk over. Je wist nooit hoelang je er over zou doen om in Zevenaar te komen.

Brug

In 1972 kwam er eindelijk een brug. Daar kom je overheen als je van Zevenaar naar Pannerden rijdt. Maar je merkt bijna niet dat je over een brug komt. De brug ligt vlak boven het water van de Rijnstrangen, omdat er toch geen boten onder de brug door hoeven.

Nieuw pontje

Tegenwoordig weet je precies hoe lang je er over doet om in Zevenaar te komen. Dat was vroeger wel anders. Maar het oude pontje had ook leuke kanten. Het was leuk en spannend om met de pont over te varen. En je kunt het nog steeds proberen. Vlakbij de brug ligt er sinds een paar jaar weer een pontje. Die zet wandelaars die op het Rijnstrangenpad lopen over de Oude Rijn. Dat pontje werkt hetzelfde als de oude pont, maar dan in het klein. Nu trek je jezelf aan de kabel naar de andere kant, want Dorus is er niet meer. Ga het maar eens proberen, het is hard werken….

Deze serie is een initiatief van De Liemers Helemaal Goed. Met medewerking van Kunstwerk! Liemers Museum en gesteund door Rabobank Arnhem en Omstreken. Via vlogs en verhalen geven we op deze wijze een gezicht aan de geschiedenis van de Liemers. Foto's: Kunstwerk! Liemers Museum.

Bron: Herman Teunissen: Boek over Ooy

Vrienden voor het leven: Jan Goemans en Nico van den Berg

Jan Goemans en Nico van den Berg: "Ons contact is zo waardevol dat we er graag een autoritje voor over hebben."

De voormalige productiehal, HAL12, naast het gemeentehuis in Zevenaar wordt omgedoopt tot podium voor samenwerking en ontmoeting. Verschillende organisaties bieden samen op deze plek straks sociale, educatieve en culturele programma's aan. Op deze unieke locatie hebben veel mensen uit de hele regio gewerkt en zij koesteren herinneringen aan een mooie tijd en dierbare ontmoetingen. Hun persoonlijke verhalen willen we niet vergeten, maar juist vastleggen.

Ze zijn vrienden voor het leven, geboren Westlanders, oud-collega's en inwoners van de Liemers. Hun verhuizing naar Turmac/BAT was geen eigen initiatief; de toenmalige sigarettenfabriek Ed.Laurens* in Den Haag zou sluiten, de productie ging naar Zevenaar. Dat betekende ander werk zoeken of meegaan. Jan Goemans, inkoper, en Nico van den Berg, productieplanner, gingen mee.

Het was in 1992 dat hij en Nico de overstap naar Zevenaar maakten. Een ingrijpende move die voor hen en beider gezinnen een behoorlijke aderlating was. Jan: "Het was een zuiver rationele beslissing. Ik was begin vijftig, had fijne collega's en een goed betaalde baan. Waar zou ik met zo'n salaris op mijn leeftijd nog aan de bak komen? We stonden niet te springen; privé was ons leven op de rit; een heerlijke woonplek, mijn vrouw Agnes had een baan naar haar hart, onze zoon zat op kamers en onze puberdochter, die zat hier echt niet op te wachten."Jan: "In het begin was het overleven en verre van gemakkelijk. Terugkijkend heeft het Zevenaarse avontuur ons ook veel moois gebracht: uitdagend werk, een rijk sociaal leven, lieve vrienden en de kans om ons eigen huis te bouwen. Maar nu, ik ben 77, willen we terug naar het westen. Onze kinderen, kleinkinderen en oudste vrienden wonen er. De behoefte om de mensen die ons het meest nabij zijn dicht in de buurt te hebben groeit. Of het zal lukken met die dolgedraaide huizenmarkt? We gaan ervoor."

Voor Nico lagen de kaarten anders. "Voor ik in 1992 op zomervakantie ging, waren de verhuisplannen bekend, maar dat ik direct na mijn vakantie al in Zevenaar moest aantreden, viel me rauw op het dak. Met onze oudste, de zoon, in het laatste jaar van de basisschool was verhuizen voor ons op dat moment geen optie. Uiteindelijk heb ik een aantal maanden alleen in Zevenaar gewoond; mijn gezin kwam in 1993 over. Ik praat er nu makkelijk over, maar zo'n verandering heeft veel impact. Ineens woonden we op behoorlijke afstand van onze familie, een kinderrijke buurt werd verruild voor een onbekende omgeving en dan het dialect, het leek wel een vreemde taal. Maar alles kwam goed. In Duiven lieten we een huis bouwen, ik werkte eerst op European Planning, een kleine unit binnen BAT, daarna bij afdeling Inkoop en ons sociale leven kreeg vorm. Er volgden min of meer rustige jaren tot 2008. Turmac/BAT sloot haar deuren en opnieuw kwam ik, 54 jaar, zonder werk. Zo'n 130 sollicitatiebrieven verder heb ik me met goedkeuring van UWV in het vrijwilligerswerk gestort en een opleiding tot sportmasseur gevolgd. Nog altijd masseer ik voetballers, eerst jaren bij DVV en nu in Loo. Daarnaast ben ik oppas opa en taalcoach van een Eritreeër. Zijn Jan en ik nog altijd bevriend, ook tussen onze vrouwen klikt het goed. In de beginperiode konden we elkaars steun goed gebruiken, nu viert vooral de gezelligheid hoogtij. Met zijn viertjes uit eten of wandelen, zijn momenten om te koesteren. Hoe dat moet als Jan en Agnes weer in het westen wonen?" Jan: "Ons contact is zo waardevol dat we er graag een autoritje voor over hebben."

* Van 1921 – 1995 Haagse vestiging van sigarettenfabriek Eduard Laurens. De Caballero sigaret werd hier gemaakt.

21 dec Sterrenwacht Zevenaar

Sterrenwacht Corona Borealis 20:00.

Lezing over de Ster van Bethlehem.

22 dec Concert De Lantaern Zevenaar

De Hooge Bongert 21:00 / € 8,--

The Angels of Mercy en het Gospelkoor Desire zorgen samen voor een bijzonder kerstconcert. The Angels of Mercy bestaat uit Louis Roes, Gerard Slutter, Nico Hoogland, Henk Ankoné, Theo Worm en Gérard Baldeo. Zij bieden een zeer afwisselend programma met bekende en minder bekende liedjes die aansluiten bij het kerstfeest en de kerstgedachte.

22 dec Cabaret Musiater Zevenaar

Kerst 20:15 / € 21,50

Kerst: Ik zit hier heel alleen kerstfeest te vieren. Een vrolijke meezing-kerstshow vol klassieke, swingende, tenenkrommende en tranentrekkende kerstliedjes, aangevoerd door de dames van Vuile Huichelaar. Kom met ma en schoonzus, buurvrouw en vriendin of collega lekker de feestdagen inzingen.

22 dec Sporthal H'maten Zevenaar

Vlooienmarkt 9:00 / € 3,--

Kom gezellig snuffelen

22 dec Concert Andreaskerk Zevenaar

Kerstconcert 14:30 / € 15,--

Het gevoel van licht en warmte, zal versterkt worden door de prachtige klanken op harp door Maaike Bosscher. De sopraan Dewi Boddeke zal, naast de ondersteuning van het mannenkoor, ook haar bijdrage leveren aan een sfeervol concert.

23 dec Filmhuis Zevenaar

Om 11.00 en 14.30 uur

Achter de schermen van de balletvoorstelling the Nutcracker.

26 dec Spelen Jan Klaassen Braamt

10:00 / € 15,00..€ 11,50

27 dec Oliebollenfeest

10:00 / € 8,--

Vier 2e Kerstdag dit jaar in Het Land van Jan Klaassen. Inclusief kerstshows, marshmallows roosteren boven het kampvuur, disco met het kerstmeisje, meet & greet met de kerstman en een polsbandje met veel extra's voor de kinderen. Bestel kersttickets online via https://tickets.janklaassen.nl/2e-kerstdag.html. En morgen oliebollenfeest!! Vanaf 10:00 uur: Katrijn is vroeg opgestaan om oliebollen te bakken voor alle kinderen! Maar tijdens de poppenkastvoorstelling zijn de oliebollen verdwenen. Help jij Jan Klaassen om de oliebollen terug te vinden? Daarna krijgen alle kinderen een gratis oliebol van Katrijn! Het Land van Jan Klaassen is op 27, 28 en 29 december open tot 17.00 uur.

26 dec Markt De Pals Westervoort

Vlooienmarkt 9:00 / €3,--

27 dec Kerst Musiater Zevenaar

Magic Unlimited Kerstshow 20:15 / €23,50

Een sfeervolle en magische show-beleving voor de hele familie! De familie Kazàn maakt deze feestdagen extra magisch met hun exclusieve show 'Kerst met Kazàn'.

28-30 dec Sporthal H'mäten Zevenaar

REBEL Royale 12:00 / € 7,50

Fortnite in het echt spelen? Ben jij ook helemaal gek van het third-person shooter spel, Fornite, en heb je het spel altijd al eens in het echt willen doen? Dat kan tijdens de kerstvakantie in Zevenaar! Er kunnen wel 20 spelers tegelijk in de zaal! REBEL Royale is Fortnite maar dan beter! REBEL Royale betekent een unieke Fortnite ervaring met professionele lasergame apparatuur.

29 dec Theater Meulenvelden Didam

Neightbour sisters 19:30 / € 7,50

Het zangduo uit Gorssel staat garant voor een uitstekende sfeer en veel interactie met het publiek.

29 dec Grietsche Poort Zevenaar

Top 2000 Avond 21:00 / € 13,--

Bezoekers zien op een grote ledwall de clips, enkele wetenswaardigheden over de artiest, fraai vormgegeven visuals en uiteraard kunnen ze alle teksten meezingen… toegang vanaf 18 jaar.

Peter Donker

Door onze redactie

8 / 12

'Een vakleerkracht maakt het verschil' Thomas Demont uit Huissen geeft les als vakleerkracht gym op De Wiekslag

"Meester Thomas geeft leuke gymlessen. Hij is ook altijd heel vrolijk". Foto: Rahma Maqboul

DUIVEN - Op welke manier kan je kinderen het beste motiveren voor de gymles? Hoe zorg je ervoor dat ieder kind het naar zijn/haar zin heeft tijdens de gymlessen? En hoe kan ik ervoor zorgen dat de kinderen met elkaar kunnen samenwerken en toch steeds respectvol blijven? Dit zijn dagelijkse kwesties waar de jonge en sportieve Thomas Demont (27) zich mee bezig houdt. Hij is als vakleerkracht gym actief op basisschool De Wiekslag in Duiven.

De Huissenaar heeft de studie Academie Lichamelijke Opvoeding gevolgd aan de HAN in Nijmegen. Met dit diploma is hij eerstegraads bevoegd om gymlessen te geven voor zowel basis- als middelbaar onderwijs. Hij heeft ervoor gekozen in het basisonderwijs les te geven. Inmiddels geeft hij op zes basisscholen les. "Deze doelgroep spreekt mij erg aan."

Een vakleerkracht gym is - de naam zegt het al - specifiek voor het schoolonderdeel gym. Thomas vertelt dat op sportgebied een vakleerkracht zeker een toegevoegde waarde heeft. "Een 'gewone' leerkracht maakt het verschil in de klas, een vakleerkracht doet dit in de gymzaal." Thomas is een echte sportliefhebber, zijn vier werkdagen weerhouden hem er niet van nog te sporten in zijn vrije tijd. Ook houdt hij zich graag bezig met de omgang met kinderen, het actief bezig zijn om kinderen iets bij te leren op motorisch, cognitief en sociaal emotioneel vlak.

Kinderen in Nederland bewegen volgens hem te weinig en worden steeds vaker geconfronteerd met een gebrekkige ontwikkeling van hun motorische vaardigheden. "Gymonderwijs verdient een betere plaats in het basisonderwijspakket. Met een vakleerkracht zou je de doorslag kunnen geven."

De basisschoolleerlingen vinden de vakdocent gym erg leuk. Marwa El Abdellaoui, uit groep 5 van de Wiekslag, vertelt: "Meester Thomas geeft leuke gymlessen, ik vind balsporten leuk en we doen steeds iets nieuws. Hij is ook altijd heel vrolijk." Thomas: "Ze hebben plezier in de les en daarnaast krijg je ook steeds meer een band met de kinderen en maak je her en der een praatje met ze. Het is belangrijk om ook betrokken met ze te zijn." Demont biedt zoveel mogelijk activiteiten aan om de kinderen met zoveel mogelijk bewegingsvormen kennis te laten maken. Ook laat hij de kinderen meedenken over aanpassingen, waardoor zij zelf geloven dat een spel beter zal gaan lopen. "Door ze hierin te betrekken probeer ik de motivatie te vergroten." De docenten zijn ook erg blij dat er een vakleerkracht is die de gymlessen geeft. Hierdoor hebben zij meer tijd voor andere dingen. De vakleerkracht heeft bovendien een ruimer pakket en kennis en ervaring in huis over hoe bepaalde activiteiten aangeboden kunnen worden. Omdat Thomas ook alles van tevoren klaarzet en de 'gewone docent' dit niet hoeft te doen kan de gym tijd ook nuttig besteed worden, wat de kwaliteit van het bewegingsonderwijs ten goede komt. Door de goede verhalen en feedback die er komt op de inzet van vakleerkrachten hoopt Thomas dat meerdere scholen overwegen een vakleerkracht gym aan te nemen. "Een vakleerkracht maakt het verschil."

SONY DSC

KERSTmis

de kerst dreef het gemis af

huilde kaarsen uit met mijn tranen

werd gedragen op schouders naar de zon

dacht dat het niet erger kon

familie zorgde dat ik won

voelde de winterzon de tranen drogen

maakte mijn keuzes weloverwogen

de kerstengeltjes die binnenvlogen

heelden harten

maakten parten met de pijn

maakten al onze families weer fijn

en jij bleef de mijne

FvL

Foto: Jan van den Heuij

Maaike Hageman

Rahma Maqboul

9 / 12

Pelgrom BV verkoopt al ruim 30 jaar vuurwerk Maurits Pelgrim: 'Vuurwerk zonder spectaculair effect in de lucht is slecht vuurwerk'

Maurits Pelgrim: "Je moet weten waar het lontje zit. Foto: Rahma Maqboul.

WESTERVOORT - In de laatste maand van het jaar bezit Pelgrim BV Westervoort (schilderwerk, woonwinkel en interieur specialist) een departement vuurwerk. Het is de enige zaak in Westervoort die vuurwerk verkoopt. Maurits Pelgrim (45): "Vuurwerk is een mooie traditie, waar voldoende aandacht aan moet worden besteed."

Familiebedrijf Pelgrim BV bestaat al sinds 1972. Tonny en Marjo, de ouders van Maurits, stonden aan de wieg van de winkel die in ruim veertig jaar uitgroeide van verf-, behang- en schildersbedrijf tot complete woninginrichting en schildersbedrijf. Al ruim dertig jaar kun je ook vuurwerk vinden in deze winkel. Vanaf 1 december tot en met de feestdagen kan er besteld worden, vanwege veiligheidsredenen kunnen vuurwerkfanaten het vuurwerk pas in de laatste drie dagen van het jaar ophalen.

Collectie

"Je moet het vuurwerk tijdig bestellen, om teleurstelling te voorkomen", vertelt hij. De winkel heeft een grote en brede collectie. Er is echter wel veel belangstelling voor vuurwerk en het gaat er dan ook wel snel weer uit. Pelgrim verkoopt vuurwerk in alle leeftijdsgroepen, aan kinderen onder de 16 jaar zonder volwassene mag echter geen vuurwerk verkocht worden."Jongvolwassenen die al een eigen woning hebben komen vaak nog terug voor het vuurwerk en het blijft mooi om te zien dat zo de traditie ook weer voort wordt gezet" , aldus Maurits. Maurits' kinderen helpen ook een handje in de winkel.

Trends

Al sinds afgelopen jaar zag Pelgrim BV een terugkerende trend, de compounds. Dit zijn een aantal aaneengeschakelde producten. Het voordeel hiervan is dat je het lontje maar één keer hoeft af te steken en ze daarna achter elkaar af gaan. Wat zowel handiger als veiliger is. Dit jaar zien we dat de trend zich uitbreidt door pijlen in een compound variant. Dit houdt echter niet in dat de verkoop van losse producten stopt, compounds worden alleen populairder. "Het is een onomkeerbare trend", stelt Maurits.

Filmpjes

Opvallend bij Pelgrim BV is dat je op www.pelgrimbv.nl filmpjes kunt kijken over hoe het vuurwerk er in het echt uit gaat zien. "Vuurwerk geeft effect in de lucht, is dat niet het geval dan is het slecht vuurwerk" , beaamt Pelgrim. In de laatste drie dagen van het jaar is iedereen welkom in de loods naast Pelgrim BV voor advies over vuurwerk en de laatste vuurwerkinkopen.

Veiligheid

Bij de aanschaf van vuurwerk is het volgens Maurits belangrijk dat de consument let op de keurmerken. Onder meer om veiligheidsredenen, belangrijk is dus hiernaar te vragen bij de winkel. Even belangrijk is echter ook het drooghouden van het vuurwerk. In de winkel zitten er altijd meerdere lagen verpakking om het vuurwerk heen, maar wanneer het in de laatste drie dagen van het jaar thuiskomt moet het ook droog blijven.

'Compounds worden

steeds populairder.

Dat is een

onomkeerbare trend'

Veiligheid is vanzelfsprekend van belang wanneer je in het bezit bent van vuurwerk. Wanneer Pelgrim vuurwerk verkoopt wijst hij de consumenten op de gebruiksaanwijzing en de veiligheidsvoorschriften. De informatie en regels omtrent vuurwerk is ook te vinden op vuurwerkcheck.nl. Als gebruiker van vuurwerk moet je echter ook weten waar het lontje zit. "Soms zit er bescherming om het lontje heen, dan moet je weten waar het lontje zit." Maurits adviseert consumenten van tevoren te kijken waar het lontje zit. "Zo kom je niet voor een onaangename verrassing te staan op oudejaarsavond."

Ruud Knispel's frisse Vergertlaan 83-jarige Duivenaar rekent af met afval op straat en in de bosjes

Ruud Knispel met Wendy van Heumen en Peggy Blaauw: "Ik heb mijn steentje bijgedragen"

DUIVEN - Ruud Knispel (83) ergerde zich groen en geel aan de buiten proportionele hoeveelheden zwerfafval in zijn buurt in Duiven. Vervolgens deed hij het ongelooflijke: hij zou hier zelf wat aan gaan veranderen.

Andermans afval opruimen, veel mensen gruwelen bij de gedachte. Ruud Knispel heeft hier echter een gewoonte van gemaakt. Hij geniet met volle teugen van een buurt die spic en span is en zal daar, ondanks zijn leeftijd, ook alles voor geven. Ruud Knispel loopt al jaren trouw door de Vergertlaan zijn patrouille en rekent af met al het afval op de straten en in de bosjes. Van grote dozen tot bierflesjes, als Knispel door de laan heen heeft gelopen, dan is het afval zo goed als weg. "Mensen zijn heel erg vriendelijk en moedigen mij altijd aan," vertelt Knispel met plezier. "Je doet het absoluut niet voor de complimenten, maar zulke geweldige positiviteit is altijd goed."

Voorheen liep Ruud altijd samen met zijn kleinkind bij wie hij onder de kinderwagen een grote zak had verstopt om alle prulletjes, blikjes en papiertjes in op te bergen. "Ik ben altijd in goede conditie geweest, maar op den duur ga je last krijgen van kwaaltjes en dan gaat het bukken voor afval niet zo makkelijk meer," vertelt Ruud. Gelukkig zijn de mensen bereid te helpen; tijdens een van zijn tochten door de Vergertlaan, werd Ruud door een gulle geefster een 'grijpstok' gegeven om hem te helpen afval op te pakken zonder daarbij te hoeven bukken.

Om op dergelijke leeftijd nog zo vitaal en vurig te werk te gaan, dat vereist discipline. In het geval van Ruud zit dat wel goed, aangezien hij ruim zestig jaar fanatiek gehockeyd heeft. Deze ervaring loont zich in eigenschappen waar Ruud tijdens zijn nieuwe missie ook wat aan heeft: doorzettingsvermogen en wilskracht. De 83-jarige laat zich de kaas niet van het brood eten. Wanneer hij iemand een blikje fris uit het raam van zijn auto ziet gooien, is Ruud nooit te beroerd om de meneer in kwestie op de hoogte te stellen van zijn 'verloren blikje' en hem deze terug te geven. Toen Ruud weer eens op pad was, stopte naast hem een auto. Al afval verzamelende uit het struikgewas, keek Ruud op en keek hij in het gezicht van Peggy Blauw, voorzitter van GoClean. Zij was uitgestapt om aan die 'vreemde eend' het één en ander te willen vragen en hem te bedanken. GoClean is een stichting binnen de Liemers wiens vrijwilligers zwerfafval categoriseren en op basis hiervan een database opstellen. Deze kan vervolgens gebruikt worden om de influx van straatafval tegen te gaan, een schone zaak dus. Ruud werd vanaf dat moment met open armen ontvangen als nieuwe vrijwilliger bij de stichting.

Nadat Ruud zich vijf jaar lang elke week twee tot drie keer dienstbaar heeft gemaakt door al het zwerfafval uit zijn buurt te verwijderen, is het ook voor hem tijd geworden om te stoppen. GoClean is zeer dankbaar dat Ruud zich zo lang heeft ingezet voor een schone buurt zonder zwerfafval en voor het geven van het goede voorbeeld. "Ik heb mijn steentje bijgedragen," vertelt Ruud. "Ik hoop dat ik anderen heb kunnen motiveren om het stokje van mij over te nemen en ook zorgvuldiger om te gaan met hun leefomgeving."

Rahma Maqboul

Multatuliaanse reactie

~Commentaar

Meer over God en godsdienst, maar ook over heiligheid gaat het deze keer. Er zijn veel dingen onlogisch aan God. God maakt levens, god neemt levens.

En volgens de Bijbel is er maar één God en mag niemand in een andere God geloven dan deze. Elke keer opnieuw wordt er bewezen dat god de enige echte God is. Maar als God de enige God is en god is verantwoordelijk voor alles, dan heeft god er toch ook voor gezorgd dat er andere geloven zijn ontstaan? En al deze geloven lijken best wel op elkaar.

Als je het verhaal van de toren van Babel kent, dan moet het volgende u ook bekend voorkomen: god wilde voorkomen dat de mens zich boven hem uitgestegen voelde, dus moest de bouw van de toren van Babel stoppen. Daarom liet god alle mensen verschillende talen spreken. Wat als god tegelijkertijd ook al deze talen een eigen geloof gaf. Ik bedoel, bijna elke taal lijkt een eigen geloof te hebben. Meerdere goden, een god, volgens mij is het allemaal hetzelfde. Misschien zijn het gewoon redenen voor god om bepaalde dingen te laten gebeuren.

Daarnaast mogen er zoveel dingen niet van god, maar in de Bijbel gebeuren bijna al deze dingen: leugens, moord, verkrachting, opoffering en noem maar op. Waarschijnlijk moeten we ervan leren, maar ik heb niet het idee dat dat goed lukt.

Hoogstwaarschijnlijk zijn er mensen die mijn stukken over god niet goed vinden. Ik zeg ook niet dat ik niet in god of een hogere macht of het lot geloof, maar ik vraag me gewoon heel veel af over dingen die ik onlogisch vind aan god. En waarom zou ik ook niet, ik ben immers onwetend, net als vele anderen. En is het niet ons doel om kennis te vergaren en na te denken? God kan een leidraad zijn om dit doel te bereiken, maar ik geloof niet dat hij meer is dan dat.

Voor iedereen

Afgelopen week had ik, zoals wel vaker, een aantal gesprekken. Ook een gesprek met mijn goede collega Chris van de Ven, directeur van de Ogtent. Een bevlogen en ondernemende man op zoek naar samenwerkingsverbanden. We klikken goed met elkaar. Dus die samenwerking was er al, maar gaan we ook uitbreiden. Binnenkort kun je naar de voorstelling Robert Long in de Ogtent, een gezamenlijk initiatief. En volgend seizoen staan er nog meer concerten op stapel. Wij zijn beide verbinders en zien de meerwaarde van samenwerken. Onze persoonlijke drijfveren en de verbondenheid met de Ogtent en Duiven brengt ons bij elkaar. Dat brengt me ook op Kunstwerk!. We zijn breed vertegenwoordigd in de Liemers en we zijn trots op onze plek in de Ogtent. Hier zijn bijvoorbeeld de bibliotheek, taalhuis en muziekschool gevestigd. Dus de samenwerking is zo gepiept en nog leuk ook. Maar om aan te geven dat we in de héle gemeente Duiven actief zijn wil ik ook benadrukken dat we op alle basisscholen zitten: van het verzorgen van muzieklessen tot de bibliotheek op school. En vanuit het Liemers museum is er een goed contact met historische verenigingen en onderwijs.

Waarom benoem ik dit? Dat komt vanwege een ander gesprek. We worden niet gezien als Duivense organisatie. Vreemd, want we behoren óók tot de Duivense gemeenschap evenals de Westervoortse, Zevenaarse en Montferlandse. Wellicht moeten we zelf nog harder werken aan de beeldvorming? In ieder geval zitten we met onze haarvaten in de gemeenschap, dus laten we elkaar opzoeken, verbindingen maken en samenwerken. En elkaar niet zien als concurrenten. We hebben toch een gezamenlijk doel: er zijn voor de inwoners van Duiven èn de andere Liemerse gemeenten! Ieders vanuit eigen kracht maken we er iets moois van!

Midwinterhoorntocht richting Groessen

"We willen meer bekendheid aan het midwinterhoornblazen in de Liemers geven."

ZEVENAAR - Ruud Berkel, Rieny Putmans en Edwin Wendrich houden op zondag 30 december voor de zesde achtereenvolgende keer een midwinterhoorntocht in Zevenaar en omgeving. De tocht kan zowel worden gewandeld als gefietst. Er is een korte route van zes kilometer en een lange route van veertien kilometer.

De tocht voert langs verschillende bijzondere locaties in en rond Zevenaar. "Nieuw is dat we dit jaar richting Groessen in plaats van Babberich gaan", vertellen Ruud, Edwin en Rieny. De drie midwinterhoornblazers uit Zevenaar zijn lid van de midwinterhoorngroep Bergh. "In de Achterhoek is het midwinterhoornblazen aardig ingeburgerd in tegenstelling tot de Liemers", vertellen ze over de aanleiding om de tocht in deze regio te organiseren. Onderweg staan midwinterhoornblazers opgesteld rond een brandende vuurkorf en worden er leuke activiteiten georganiseerd. Op sommige locaties wordt onder andere glühwein uitgedeeld. Deelnemers kunnen starten vanaf 10.00 uur tot 15.00 uur. Starten is mogelijk bij Filmhuis Zevenaar, Wittenburgstraat 14, Zevenaar of bij de Wellinghoeve, Rijnstrangenweg 15, Groessen. Het einde van de tocht is om ongeveer 16.00 uur. Deelname aan de midwinterhoorntocht is geheel gratis.

Naast de 'normale' midwinterhoorntocht kunnen liefhebbers ook deelnemen aan het zogenaamde 'Happen en Stappen-arrangement. Een circa 2,5 uur durende tocht met een prachtige paardentram van stalhouderij Belfjor langs drie horeca-gelegenheden in de gemeente Zevenaar: Eet-Lokaal, de Panoven en Stadsbrouwerij Wittenburg. De kosten hiervoor bedragen € 12,50, inclusief koffie/thee met gebak (Eet-Lokaal), een minibroodje buffelburger (Panoven) en borrelhapjes (Wittenburg). De ritten starten om 10.30, 11.00, 13.00 en 13.30 uur bij het Eet-Lokaal. Reserveren kan via info@eet-lokaal.com.Vol is vol.

Kim Kleijkers

Column

Bert Frölich, de verbinder

Door onze redactie

Huize Vredenburg van alle markten thuis Trouwlustigen ook welkom bij het pareltje van Westervoort

Huize Vredenburg: pareltje in het groen. Foto: Nina Elbers Foto: Nina Elbers

WESTERVOORT- Wie langs Huize Vredenburg fietst, wordt bij de aanblik van dit 'gebouwtje in het groen' helemaal zen. Het pareltje van Westervoort ligt er rustig bij, maar biedt ook ruimte voor activiteiten.

Huize Vredenburg in de Klapstraat is ontstaan rond 1440 of misschien al eerder. In die tijd stond daar een huis van adellijke allure, ook wel havezate genoemd. Het huidige gebouw was waarschijnlijk niet meer dan een bijgebouw dat later lange tijd dienst deed als boerderij. Wanneer en waarom het hoofdgebouw is verdwenen, blijft vooralsnog een raadsel.

Marieke Laverman in haar atelier. Foto: Nina Elbers Foto: Nina Elbers

Vredenburg heeft veel eigenaren gekend tot de gemeente Westervoort dit gebouw zo rond 1985 aankocht. Dat de gemeente Westervoort Huize Vredenburg wilde aankopen, vond de Historische Kring Westervoort niet leuk. Ze waren bang dat het gebouw zou worden gesloopt en er een bejaardentehuis voor in de plaats zou komen. Gelukkig is dat niet gebeurd en staat Huize Vredenburg er tot op heden nog mooi bij.

Activiteiten

Anke Bakker, beheerder van Huize Vredenburg en bestuurslid van de Historische Kring vertelt: "Toen ik hier elf jaar geleden beheerder werd, vond ik dat er hier veel te weinig gebeurde. We hadden alleen onze eigen activiteiten van de Historische Kring. Nadat er een keer een Boomfeestdag bij ons is gevierd, gingen we verder met het uitbreiden van de activiteiten. Nu zijn hier concerten, (muzikale) lezingen, workshops, exposities, vergaderingen en bruiloften. We zijn namelijk een officiële trouwlocatie van de gemeente en daar zijn we heel trots op. Vorig jaar zijn hier zestien huwelijken gesloten!"

Trouwlocatie

Dorien en Kim Geenakker zijn afgelopen jaar ook in Huize Vredenburg getrouwd. "In eerste instantie hadden we Huize Vredenburg niet als locatie voor onze bruiloft gekozen. We wilden in het gemeentehuis in Westervoort trouwen. Omdat ze daar een renovatie hadden, werden we gebeld met de vraag of we dan voor hetzelfde budget in Huize Vredenburg wilden trouwen. We waren daar superblij mee, omdat het natuurlijk een hele mooie locatie is. De zaal waarin we trouwden, is authentiek, niet groot, maar wel groot genoeg. We waren met een klein gezelschap en dat maakte het heel knus en sfeervol. Anke heeft op onze trouwdag alles begeleid en dat heeft ze heel goed gedaan. Er hing een fijne sfeer en wij hadden het geluk dat het mooi weer was, zodat we na de ceremonie lekker met z'n allen naar buiten konden en daar het feest verder konden vieren."

Organisatie

De Historische Kring beheert Huize Vredenburg grotendeels naar eigen inzicht, maar wel met de opdracht van de gemeente om minimaal vier exposities per jaar te organiseren. Dat is niet moeilijk, want ondertussen zijn er zat activiteiten.

De Historische Kring heeft een bestuur van zes leden en daarnaast zijn er veel vrijwilligers, die zijn onderverdeeld in vijf werkgroepen: de dialectcommissie, voor behoud van dialect, de mensen van het fotoarchief, die alle oude foto's van vroeger tot op heden, digitaliseren. De werkgroep van het historie-archief probeert steeds meer te weten te komen over het gebouw Huize Vredenburg en zijn geschiedenis. Dan is er nog de commissie Vredenburg met vrijwilligers die alle activiteiten verzorgen in Huize Vredenburg en ook het onderhoud regelen. Als laatste is er nog de redactie van 'Bij de Tijd'. Zij zorgt voor het Kwartaalblad.

Huize Vredenburg krijgt van de gemeente subsidies om de activiteiten die daar plaatsvinden, zo goed mogelijk te kunnen verzorgen. Maar om dezelfde kwaliteit te behouden, is meer geld nodig. Vandaar dat bezoekers bij de entree nu 2,50 euro betalen, dat is inclusief thee of koffie en wat lekkers.

Herdenking van de bevrijding

"Een van de grootste evenementen die we hier organiseren, is de herdenking van de bevrijding. Dat vieren we elk jaar in Huize Vredenburg op de tweede zaterdag in april. Bij die herdenking komen oude militaire voertuigen, afgelopen jaar waren dat er vijfendertig. In de ochtend was er een rondrit, gevolgd door een lunch. Daarna gingen we met z'n allen richting het monument bij de IJssel. Het is altijd een hele bijzondere dag en het is fijn dat we dat elk jaar weer opnieuw kunnen organiseren," zegt Anke Bakker.

Exposities

Marieke Laverman is een kunstschilder met een professionele opleiding. Zij is één van de vele kunstenaars die in Huize Vredenburg exposeerde. Laverman: "Ik was destijds redelijk nieuw in Westervoort en wilde graag een beetje pr hebben. Ik kwam erachter dat in Huize Vredenburg tentoonstellingen werden gehouden. Toen ik vroeg of ik daar een keer mocht exposeren werd er enthousiast op gereageerd, ook omdat ze graag afwisseling van kunstvorm op de exposities willen laten zien. Huize Vredenburg is een prachtig gebouw en ik vond het een hele leuke ruimte. Het is natuurlijk een monument, een oud gebouw met een heel eigen leven en dat voel je ook als je binnenkomt. Mijn werk heeft daar heel mooi gehangen en het was goed te zien door de mooie belichting en het handige ophangsysteem. Alles bij elkaar vond ik het hartstikke leuk en het was voor mij ook een goede manier om mensen uit de buurt te leren kennen. Ik zou het zo nog een keer willen doen!"

Vele handen

Anke Bakker vertelt: "De andere bestuursleden en ik doen alles met ontzettend veel plezier. We hebben een hele grote groep vrijwilligers waar we altijd beroep op kunnen doen en dat is erg fijn. Om een voorbeeld te noemen: Een vrijwilliger constateerde een keer een kuil in het pad, waarvoor ik de gemeente belde. Dat bleek onnodig, want tien minuten later stond de vrijwilliger al met gereedschap en een emmertje zand bij de kuil en heeft hij het zelf opgelost.

De Historische Kring heeft met oog op Huize Vredenburg wel de doelstelling om zoveel mogelijk jongeren overal bij te betrekken. Wij vergrijzen langzaamaan en er moeten natuurlijk wel opvolgers zijn die de boel willen en kunnen overnemen. Daar zijn we dus mee bezig, maar op dit moment is het nog niet zo ver. Ik ben heel blij dat er zoveel mensen betrokken zijn bij Huize Vredenburg en ik hoop dat we nog een lange tijd mooie activiteiten mogen organiseren."

Nina Elbers