niet de juiste De Liemers

4 januari 2019

niet de juiste De Liemers 4 januari 2019


2018 was een mooi jaar voor De Liemers Helemaal Goed Courant. De krant kreeg bekendheid en steeds meer mensen begonnen de krant te lezen. Elke maand zijn we als redactieteam samengekomen om te overleggen hoe we ons schrijftalent en de krant konden verbeteren. Het zijn nuttige en gezellige bijeenkomsten waar we ook brainstormen over nieuwe onderwerpen.

Deze uitgave is alweer de 23e editie van de krant en je ziet de vooruitgang. De manier van schrijven verandert en de fotokwaliteit verbetert. Natuurlijk is het soms even stressen om nog een artikel in de krant te krijgen, maar het is altijd gelukt. Elke keer weer lag daar op de deurmat een krant vol goed nieuws. Goed nieuws geschreven vanuit het oogpunt van jongeren over allerlei thema's: sport, politiek, amusement en cultuur.

In 2019 gaan we daar met veel enthousiasme mee verder. Nieuwe items, mooie foto's, interessante weetjes en nieuwe agendapunten. Zo staat op de planning dat er in elke editie van de krant een pagina 'Gehoord in het gemeentehuis' komt met daarin nieuws over bijzondere projecten, gemeentelijke feiten en nieuwtjes vanuit de gemeentehuizen van Duiven en Westervoort. We zijn allemaal erg benieuwd hoe dat gaat uitpakken. Ook komt er in mei een speciaal themanummer dat draait om het honderdste geboortejaar van Jonkheer Huub van Nispen van Sevenaer. Al met al kijken we uit naar een nieuw jaar met nieuwe uitdagingen en kansen voor De Liemers Helemaal Goed Courant. Ik heb er zin in!

Nina Elbers

'Ik wil out of the box denken' Van Riswijk geïnstalleerd als burgemeester van Zevenaar

Commissaris van de Koning Clemens Cornielje spreekt Luciën van Riswijk toe tijdens zijn installatie tot burgemeester. Foto: pr

ZEVENAAR - Luciën van Riswijk is op 20 december geïnstalleerd als burgemeester van de gemeente Zevenaar.

Van Riswijk is geboren en getogen in Pannerden. Hij begon zijn politieke carrière in 1994 als raadslid van de gemeente Rijnwaarden. In 1998 werd Van Riswijk wethouder van Rijnwaarden. In 2009 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Druten. Nu keert hij terug naar zijn roots.

Er wacht de nieuwe burgemeester geen gemakkelijke klus. Aangezien de gemeente Zevenaar pas een jaar geleden samen is gegaan met de gemeente Rijnwaarden, moeten er nog heel wat zaken geregeld worden. Van Riswijk vindt dat geen probleem want 'hij houdt wel van een uitdaging en wil 'out of the box' denken.

Tijdens de installatie werd de kersverse burgemeester toegesproken, daarna moest hij zijn eed afleggen en tekenen. Dat laatste deed hij met zijn 'gelukspen' die hij tijdens zijn middelbare schooltijd had gekregen. Op school gaf de pen hem geluk en daar hoop Van Riswijk weer op. "Never change a winning team, never change a winning pen".

Na het in ontvangst nemen van zijn ambtsketting sprak Van Riswijk: "Het is een eer om hier te staan als eerste door de kroon benoemde burgemeester van het nieuwe Zevenaar. Zevenaar koos voor mij en ik koos voor Zevenaar. Ik wil grenzen slechten en verbindingen tot stand brengen. Door met elkaar die uitdaging aan te gaan, hebben we een mooie toekomst om tegemoet te gaan."

OVD plaatst informatiepanelen

DIDAM - De Oudheidkundige Vereniging Didam (OVD) plaatste zaterdag 29 december weer vier informatiepanelen over de historie van de voormalige gemeente Didam: bij het Pius-klooster, in de omgeving van de Spoorstraat en Stationslaan en in de buitengebieden van Loil en Nieuw-Dijk.

Op de borden staan historische foto's van de betreffende locatie en omgeving afgebeeld en een QR-code met de nodige informatie. "Het bord over de Stationslaan en Spoorstraat wordt bij het station geplaatst", vertelt OVD-voorzitter Theo te Wil. "De Spoorstraat was vroeger dé winkelstraat van Didam. Deze straat werd nog belangrijker toen in 1885 het station kwam met de treinverbinding." Op het bord staan onder andere foto's van het oude stationnetje, de boterfabriek en straatbeelden vanaf 1900. Het informatiepaneel over het buitengebied van Nieuw-Dijk wordt bij de voormalige speeltuin 'Boszicht' neergezet. Hiervan zijn ook foto's te zien. Verder staan er afbeeldingen op van de spoorwegovergang aan de Oude Beekseweg, de oude bakkerij van Verkerk, de tol en de oude krotjes op de Diemsche Hei. "Op het bord in Loil hebben we foto's afgebeeld van het Hof Loil, café en herberg 'De Nachtegaal', havezate de Overenk, de molen en Huis Loil", zegt Te Wil. "Het bord bij het voormalige Pius-klooster laat foto's zien van het gebouw door de jaren heen." De OVD wil in totaal vijftien van dit soort informatiepanelen plaatsen op markante plekken in de dorpen en buurtschappen van de voormalige gemeente Didam. Met de plaatsing van deze vier panelen staan er tien. De laatste vijf worden in januari of februari 2019 geplaatst.

Wie wordt de MKB-ondernemer van het jaar 2018 in Duiven?

DUIVEN - Wie wordt de MKB-ondernemer van het jaar 2018 in Duiven? Het antwoord wordt op 10 januari bekend gemaakt tijdens de nieuwjaarsreceptie van MKB Duiven.

De avond wordt gehouden bij Zaal Gieling in Groessen. De genomineerden voor de titel Rabobank Arnhem en Omstreken ondernemer van het jaar 2018 zijn Ronald Gerressen van Ronald Gerressen BV, Marco Krete van Reezo Electro World Duiven, Jan Koenen van Boeketterie 't Hoekje, Wilfred van Manen van Wima Fresh Food In & Out en Frank Mulling, Bart Jongmans en Marc Serrée van Gezondheidscentrum 't Reinhart. Burgemeester Rik de Lange van Duiven reikt de prestigieuze prijs op donderdag 10 januari uit. Vorig jaar wonnen Marjolein en Peter Houthuijzen de prijs. Een jaar eerder was Jan Kütschruiter de gelukkige. Duiven heeft ook een prijs voor de beste startende ondernemers. Daarvoor zijn drie bedrijven genomineerd: Johannes Swart en Femke Baars van dansschool Swabaa Movements, stylingcoach Petra Vermeulen en Didier Orij van New York Pizza Duiven. Vorig jaar won Michiel de Warle van Liemers Fietsen de startersprijs. De prijzen zijn bedoeld om het ondernemerschap in de gemeente Duiven te promoten. De bijeenkomst begint om 20.00 uur.

Foto: jan van den heuij

Nomi Vermeulen

Door onze redactie

Foto: Jairo in der Beeck

Heinie en Mienie geven Didammers het perfecte oudejaarsgevoel vanuit hun oliebollenkraam in het centrum van Didam. De oliebollen en appelbeignets vonden gretig aftrek rond de jaarwisseling. Foto: Jairo in der Beeck.

Janneke Derksen denkt na

over snelweg van de toekomst

Nynke Kooy (20) wil buiten-

landcorrespondent worden

Chris en Sally:

'De Turmac was ons leven'

2 / 12

Iris van den Heuvel fietst voor Alpe D'HuZes Wielerfanaat gebruikt haar passie om kankeronderzoek te steunen

Iris over wielrennen: "Je bent vrij om te gaan waar je wil en te genieten van de omgeving"

DUIVEN - Voor Iris van den Heuvel (18) hangt de fiets nog lang niet aan de haak; ze fietst, om geld op te halen voor onderzoek naar kanker, op 6 juni 2019, zo vaak mogelijk de Alpe d'Huez op.

Toen ze in 2015 de Tour de France keek op haar televisie, werd ze gegrepen door de sensatie van een van 's werelds zwaarste sporten, het wielrennen. Na ruim een jaar de wielersport intensief te hebben gevolgd heeft ze besloten het zelf ook te gaan proberen. Dit idee sloeg aan en momenteel fietst Iris al bijna twee jaar, trainende voor hét wielrenevenement waar ze altijd al aan mee heeft willen doen: Alpe D'HuZes.

Iris haar liefde voor het wielrennen kent vele aspecten; allereerst manifesteert deze zich in het fietsen zelf en de constante uitdaging voor Iris om haar fysieke grenzen te testen. Ook beschrijft Iris poëtisch de vrijheid van het wielrennen: "Terwijl je sportief bezig bent, ligt de wereld aan je voeten." Iris verhaalt haast in trance: "Je bent vrij om te gaan waar je wil en te genieten van de omgeving."

Blog

Naast haar passie voor wielrennen blijft Iris toch ook gewoon scholier en is ze het aan het eind van de dag ook van belang daar de nodige uurtjes in te steken. Om hetgeen dat ze liever doet toch te kunnen delen buiten het wielrennen om, houdt Iris een blog bij waarop ze haar doelstellingen en recente prestaties vastlegt.

Alpe d'HuZes

De Alpe d'HuZes is een fietscompetitie waar vrijwilligers zich aanmelden om niet elkaar, maar kanker te bestrijden. De deelnemers worden geacht minimaal één keer en zoals de naam al verklapt maximaal zes keer de 21 bochten van de Alpe d'Huez te beklimmen.

Iedereen fietst op zijn eigen niveau, het motto van de competitie is 'opgeven is geen optie'. Alle donaties die worden gedaan om de vrijwilligers te sponsoren, worden honderd procent doorgesluisd naar onderzoek voor kanker. Voor Iris en haar mededeelnemers is het belangrijk te beschikken over doorzettingsvermogen, snelheid en een goede conditie.

Iris denkt niet enkel in staat te zijn de opdracht te voltooien, ze wil zelfs nog een paar keer extra de berg bestijgen. "Iedereen heeft in zijn of haar leven wel eens te maken gehad met kanker en gezien ik van nature graag fiets, kan ik net zo goed mijn passie gebruiken om deze mensen te helpen." En met dit mantra in haar hart, zal Iris de berg bestijgen en afdalen, weer bestijgen en weer afdalen, enzovoorts.

Steunen

Om Iris én de Alpe D'HuZes hun doel te helpen bereiken kunnen belangstellenden haar sponsoren via de fundraiser op de site van Alpe d'HuZes. Op die fiets draagt u bij aan kankeronderzoek en de ervaring waar Iris haar leven lang naar uit heeft gekeken.

Wedstrijd voor superswingende dansmarietjes De Nachtuulen houdt jaarlijkse dansgardeconcours op zondag 6 januari

De dansgardes van De Nachtuulen zijn druk aan het oefenen voor het eigen concours. Foto: Yvonne Heijneman

OUD-ZEVENAAR - De dansgardes van carnavalsvereniging de Nachtuulen uit Zevenaar zijn er helemaal klaar voor. Zondag 6 januari spelen ze een thuiswedstrijd tijdens het eigen dansgardeconcours in de schutterstent in Oud-Zevenaar. De danswedstrijd voor superswingende dansmarietjes is een echte publiekstrekker in de regio.

De jeugdgroep van de vereniging is al flink aan het trainen voor dit concours. De zeven meiden hebben dit jaar gekozen voor een 'spionnendans'. Alles staat in het teken van de spionnen: de kleding, de muziek, de danspasjes en zelfs make-up worden op het thema aangepast. "Zij moeten de choreografie dansen, en dit natuurlijk leuk vinden. Daarom hebben de meiden veel inbreng, en leren ze omgaan met hun creativiteit. Samen maken we een mooie dans!'' vertelt leidster Eva Nass trots. Ook op het gebied van kleding hebben de meiden een stem. "Met de hele groep prikken ze een datum om met zijn allen de stad in te gaan. Want ze hoeven van ons echt niet iets te dragen waar ze zich niet lekker bij voelen'', zegt Eva Nass.

Op dit moment zijn er drie verschillende groepen aan het trainen voor hun dans. ''Hierin zitten over het algemeen veel kinderen uit Oud-Zevenaar. Eigenlijk ook veel 'dochters van', vertelt Eva lachend. Eva is al een aantal jaren leidster van de dansgardegroepen. Momenteel traint zij de junioren en de jeugd samen met drie andere leidsters. De jongste groep wordt de 'minioren' genoemd, het jongste meisje dat hierbij danst is vijf jaar, de oudste acht. Daarna volgen de 'junioren', van twaalf tot zestien jaar kunnen meiden dansen bij de 'jeugd' en vanaf zestien jaar kun je gaan dansen bij de senioren. ''Op zo'n manier kunnen we kinderen betrekken bij de carnavalsvereniging. Je hoeft geen auditie te doen om te dansen bij de dansgarde. Iedereen die het leuk lijkt om mee te dansen is welkom'', vertelt Eva.

Het uiteindelijke doel is om een mooie dans neer te zetten voor de prins. Het dansseizoen loopt van carnaval tot carnaval. De leidsters van de dansgarde zijn dus het hele jaar druk met de voorbereidingen. Tussen de elfde van de elfde, de start van het carnavalsseizoen en carnaval zelf vinden de concoursen plaats. Een concours kun je vergelijken met een wedstrijd, maar dan met carnavalssfeer! Een dansgardegroep kan voor zo'n concours kiezen uit drie verschillende soorten dansen in twee categorieën: een 'vrije dans', een 'karakterdans' of een 'garde dans'. De Nachtuulen kiezen vaak voor een 'karakterdans', waarbij het de bedoeling is om in de dans een verhaal te vertellen. ''Het is altijd leuk om in de prijzen te vallen, maar daar doen we het allemaal niet voor. We willen echt dat de meiden trots zijn op zichzelf en natuurlijk hebben genoten!'' zegt Eva.

Afgelopen jaar heeft de vereniging één van de meest gewaardeerde prijzen binnen gesleept. Alle groepen samen hebben toen één 'vrije dans' uitgevoerd. Toen leverden de Nachtuulen de Stadsprins, dus moest er een extra mooie dans geleverd worden. Hiermee wonnen ze de 'originaliteitsprijs'.

Het dansgardeconcours begint zondag om 11.30 uur.

Foto: jan van den heuij

Camillia Stokman

Archief HOPE XXL: Triple-A conferentie

Zeventig jongeren van over de hele wereld bijeen.

Op de trappen van het Vredespaleis poseren de zeventig deelnemers aan de TRIPLE-A conferentie van HOPE XXL. In mei 2014 strijken vanuit Afrika, Azië en Noord- en Zuid Amerika, de studenten neer in Den Haag. Ze buigen zich over wat de vierde versie van De Liemers List zal worden.

Terugblikkend was dit een van de mooiste conferenties en…sowieso de gezelligste. Kwam dat door het meisje Julie uit China, dat op elke plek waar ze komt haar voet op haar hoofd legt en daar een foto van laat maken? Een stralende Aziatische positieveling, die het allemaal geweldig vond en blij was dat ze er deel van kon uitmaken.
Was het omdat het getal 8 'doorbrak'? De 8 die het streven van HOPE XXL op de meest eenvoudige wijze weergaf? Wat wil HOPE XXL? Een wereld waar mensen hun leven met een 8 waarderen. Hadden we daarvoor een heel trits woorden nodig om het uit te leggen, nu was het met één zin duidelijk. Was het omdat het gezelschap zo gemêleerd was qua afkomst, dat die afkomst totaal geen rol speelde? Was het omdat er echt goed naar elkaar geluisterd werd? Of omdat het ontbrak aan grote betweterige ego's? Of omdat er ruimte was voor diversiteit en een vorm van mildheid die tastbaar werd? Zoals zo vaak zal het een combinatie zijn geweest. Een cocktail van factoren die dan bijeenkomen en samenvallen om een perfect plaatje te maken. We hadden zevenhonderd aanmeldingen gehad en deze zeventig waren geselecteerd omdat ze de beste brief geschreven hadden. Bij het afscheid kwam de Pakistaanse jongen, centraal op de foto, met een cadeautje voor de organisatie. Een rood doosje met daarin een goudkleurige metalen plaat waarop uiterst lieve bedankwoorden waren gefreesd. Onderaan stond zijn naam met daarvoor het woord Prins. Hij bleek van een of andere adellijke familie te zijn. Hij had daar niets over geschreven of over gesproken. Geen groot ego. Gewoon een toffe vent, net als al die anderen.

World's Best News: daling HIV-besmetting

De distributie van condooms draagt bij aan een daling van HIV-besmetting in Zuid-Afrika

Het aantal HIV-besmettingen in Zuid-Afrika daalt. Uit onderzoek in afgelopen juli, blijkt dat vanaf 2012 het aantal aan het dalen is. Dat is goed nieuws, omdat de daling misschien wel aanhoudt. In 2012 waren er 340 duizend nieuwe besmettingen. In 2017 waren dat er 70 duizend minder: 270 duizend nieuwe besmettingen. Verrassend is dat in diezelfde periode de Zuid-Afrikaanse bevolking steeg met 4 miljoen mensen.

Ondanks deze daling, heeft Zuid-Afrika nog altijd het grootste aantal mensen met HIV van de wereld. In totaal zijn er 7,2 miljoen van de 57 miljoen Zuid-Afrikanen besmet. Om het percentage nog meer te laten dalen, wordt er nog steeds veel ondernomen. Mensen worden bijvoorbeeld getest op HIV. Dit om mensen te laten weten of ze de besmetting hebben of niet. In 2016 wist 66 procent dit. Vorig jaar is dit aantal gegroeid naar 90 procent. Naast de betere testen, worden de behandelingen ook sneller en efficiënter. Dit leidt ertoe dat Zuid-Afrika het grootste HIV -behandelprogramma ter wereld heeft. Uit de cijfers van UNAIDS, het VN-programma dat de wereldwijd strijd tegen Aids coördineert, blijkt dat het HIV -behandelprogramma effectief is. Bijna een kwart meer dan zes jaar geleden, krijgt passende medicatie. Ook het aantal sterfgevallen door Aids daalt in Zuid-Afrika sterk. Vorig jaar waren er volgens UNAIDS nog 'maar' 110 duizend Aidsdoden. Net als bij de HIV -behandeling, zijn voor Aids ook betere testen en efficiëntere behandelingen. Maar daarnaast is heeft een betere preventie en voorlichting ook voor een lager aantal gezorgd. In december 2015 keurde Zuid-Afrika een medicijn goed. Dit medicijn beschermt HIV-negatieve mensen tegen infectie. Een andere bescherming waarvan de distributie is gegroeid zijn condooms, inclusief een vrouwencondoom. Ook het onderwijs over HIV en Aids is verbeterd. Het gevolg hiervan is dat steeds meer jongeren weten hoe je je tegen het virus moet beschermen.

Viering 75 jaar bevrijding

In 2019 en 2020 wordt er door heel Europa 75 jaar bevrijding gevierd, sinds 1944 of 1945. Om nog meer bij dit bijzondere moment stil te staan worden er drie belangrijke internationale initiatieven opgezet gedurende de aankomende twee jaar.

Het eerste project betreft Europe Remembers, waarover in de vorige editie van deze krant al een stukje stond. De bedoeling van dit project is om een herdenkingslocaties en speciale evenementen, in heel Europea, met elkaar te verbinden door het opzetten van een website en informatiecampagne. Hiermee kunnen eventuele bezoekers van deze locatie gemakkelijk informatie vinden over hun bezoek. Meer informatie is te vinden op www.europeremembers.com.

Ten tweede wordt er in 2020 een internationale wandelroute ontworpen die, door heel Europa, langs voor de Tweede Wereldoorlog belangrijke locaties loopt. De route is ontworpen door architect Daniel Libeskind en maakt gebruik van een groot aantal van herkenbare markeringen, de zogenaamde "vectors". De route maakt gebruik van het netwerk dat reeds is opgezet door Liberation Route Europe, waardoor het in staat is om een unieke lange-afstands-wandelroute op te zetten. Het traject van de route loopt van Londen naar Berlijn en wordt in 2020 geopend.

Internationale reisgids

Tot slot geven uitgeverij Rough Guides en stichting Liberation Route Europe in 2019 een internationale reisgids uit die in het teken staat van 75 jaar bevrijding in Europa. De reisgids focust zich vooral op de route die afgelegd is door de Westerse geallieerde troepen gedurende 1944 en 1945. De gids leidt de lezer door negen verschillende landen.

Mede mogelijk gemaakt door het vfonds.

Onderduikers in het Babberichse bos

Uit "Old Senders Ni-js"

Hans van Haren werd voor zijn achttiende verjaardag opgeroepen voor de arbeidsdienst en moest verschijnen in Valkenswaard. Het was algemeen bekend dat de oproep een list was: de meeste Hollandse jongens werden meteen te werk gesteld in de Duitse oorlogsindustrie. Een Kapucijner pater vertelde hem dat er een mogelijkheid was tot onderduiken. Hoewel zoiets natuurlijk niet zonder gevaar was en hem van zijn familie en kennissen zou afzonderen, waagde hij het er toch op om zo een onzekere toekomst te vermijden.

Eind juni 1943 moest hij met de trein naar Arnhem en vanuit daar naar Valkenswaard. Hij kreeg daar echter van Jan Elfrink een fiets en kon daarmee naar het Babberichse bos fietsen. Daar moest hij een week wachten in een boerderij totdat een andere onderduiker hem kwam vergezellen. Met z'n tweeën was het mogelijk om in het Babberichse bos een groot gat te graven en in te richten, waarin, naar de omstandigheden, behaaglijk geleefd kon worden. Uiteindelijk zaten de onderduikers met zes personen in dit gat, dat bestond uit twee ruimtes van ongeveer drie bij drie meter elk. Elektriciteit voor de straalkachel werd afgetapt van een bovengrondse elektrische leiding in de buurt. Eten en drinken werd geleverd door de vader van een van de onderduikers, die boer was. Een keer in de week kwam vader Van Haren om de vuile was op te halen en op de eerste vrijdag van de maand kwam een van de paters de Heilige Communie brengen.

In de laatste maanden van 1944 werd het steeds drukker in het Babberichse bos door de terugtrekkende bewegingen van Duitse troepen. Omdat men bang was dat een voertuig op een moment over het gat kon rijden en het zo zou instorten brachten de onderduikers hun laatste maanden elders door. Pas toen Zevenaar in 1945 door Canadese soldaten werd bevrijd konden zij weer in de samenleving leven.

Foto: Jan van den Heuij

Maaike Hageman

Sylvain Thöni

Sylvain Thöni

5 / 12

Mobiliteit verandert, maar we blijven altijd 'on the move' Denk mee met Janneke Derksen over de snelweg van de toekomst

Janneke bij De Schaars, de verzorgingsplaats die zij een paar uur observeerde: Foto: Irma de Theije

DUIVEN - Janneke Derksen (26), opgegroeid in Groessen, studeerde 2018 af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (KABK) in Den Haag, afstudeerrichting Interior Architecture. Inmiddels werkt ze als junior-ontwerper bij Buro Sant en Co, landschapsarchitecten in Den Haag. Janneke woont in Rotterdam maar reist, wanneer ze kan, naar de Liemers voor een bezoek aan familie en vrienden.

Bij haar ouders in Duiven vertelt Janneke over haar afstudeerproject en haar deelname eind oktober aan de Dutch Design Week (DDW), de beurs voor designers in Eindhoven. Haar afstudeerproject heet 'On the move' (vertaald 'onderweg') en schetst de beweegbare publieke ruimte van morgen oftrwel de snelweg met haar verzorgingsplaatsen.

Een drie meter schets van de A12, omgeving de Liemers: creatieve ideeën vervat in schetsen en kreten
"Die witte vlakken op de zijkanten van vrachtwagens lenen zich prima voor projectie van een film" Foto: Irma de Theije

Onderwerp en naam zijn niet zomaar gekozen: Janneke heeft een sterke fascinatie voor de snelweg en vooral de verzorgingsplaatsen. "Die verzorgingsplaatsen boeiden mij als kind al. Ik heb drie zussen en wij gingen met onze ouders jaarlijks op vakantie naar Ameland. Onderweg stopten we een keer bij zo'n verzorgingsplaats. Ik keek dan geboeid naar alles wat er op zo'n plaats gebeurde. Mijn zussen waren altijd blij als we weer verder reden. Voor anderen is de snelweg slechts een netwerk dat hen van A naar B brengt. Voor mij was de snelweg toen al meer dan dat netwerk van A naar B."

Nieuwe ontwikkelingen

Janneke: "De snelweg en de verzorgingsplaatsen zijn democratisch, het is van ons allemaal, iedereen mag ze gebruiken en er is geen verschil tussen eerste en tweede klas. Ze zullen altijd blijven, maar gebruik en functie zullen de komende jaren veranderen, omdat onze maatschappij en mobiliteit veranderen. Als we straks elektrisch rijden, zijn de tankstations met diesel en gas overbodig. Wat wordt dan het nieuwe gebruik? Auto's rijden straks niet alleen elektrisch maar zullen zelfrijdend zijn. Zicht en beleving veranderen dan naar 360 graden. Dit zal invloed hebben op de taal van de snelweg, de informatieoverdracht. Wat het ook wordt, nieuwe ontwikkelingen hebben invloed op gebruik en inrichting van snelweg én verzorgingsplaatsen."

Een leuk feitje: veel mensen weten niet wat wordt bedoeld met de term 'verzorgingsplaatsen'. Tijdens haar onderzoek en tijdens de Dutch Design Week vraagt Janneke aan mensen te tekenen wat het eerst bij hen op komt bij het woord verzorgingsplaats. Dat zorgt voor verrassende reacties. Mensen tekenen ziekenhuizen, rode kruisen of een EHBO-post. Dat 'verzorgingsplaats' het officiële jargon is voor het tankstation of de parkeerplek langs de snelweg is bij velen onbekend. En dat terwijl in Nederland langs snelwegen zo'n 250 verzorgingsplaatsen liggen!

A12

Bij de eindpresentatie van haar project 'On the move' gebruikt Janneke een drie meter lang stuk metaal, hangt daar papier overheen en schetst hierop de hele snelweg A12. De A12 is niet zomaar gekozen: de snelweg is een belangrijke verbinding tussen Nederland en Duitsland én doorkruist de Liemers waar haar roots liggen.

Janneke maakt papieren autootjes en vrachtwagens met magneetjes eronder zodat ze aan het metaal blijven 'kleven'. Op het lange stuk papier tekent en schrijft ze haar uiteenlopende creatieve ideeën voor de verzorgingsplaatsen van de toekomst: een standaard picknick tafel dat de tijdelijke 'woonkamer' voor snelweggebruikers wordt tot try-outs met parkeerplekken van vrachtwagens om zo potentiële nieuwe functionele ruimtes te creëren.

Anonimiteit

"Ik ben een paar uur gaan kijken bij De Schaars, de eerste verzorgingsplaats met tankstation aan de A12 in Nederland ná de grensovergang bij Bergh. Daar staan veel vrachtwagens en ik zie deze als verplaatsbare muren die steeds opnieuw tijdelijke ruimtes creëren. Wat als deze vrachtwagens niet naast elkaar maar in een vierkant staan geparkeerd? Dan ontstaat daar binnenin een mooie beschutte plek voor veel sociale interactie. Veel vrachtwagens hebben witte zijkanten. Die witte vlakken lenen zich prima voor projectie van een film", vertelt Janneke. Alle ideeën staan op het 'drie meter papier', geschetst óf met woorden vervat in kreten, zoals 'Tijdloze bochten' of 'How anonymous do you want to be?' Janneke legt de vraag uit. "Je merkt dat passanten vrij anoniem gebruik (willen) maken van de verzorgingsplaats. Ze blijven het liefst dicht bij hun auto en zoeken geen contact met de omgeving. Mijn vraag is hoe anoniem wil je daar zijn en hoe anoniem zullen we op dit soort plekken in de toekomst zijn? In mijn ontwerp staat de 'toilet tower', een glazen toren als toilet. Als je mensen uitlegt dat door de snelheid voorbijrijders jou niet zullen zien, wordt zo'n glazen toilet dan eerder gebruikt? Het is een mooi experiment om te onderzoeken hoe belangrijk anonimiteit is voor de gebruiker van een verzorgingsplaats, maar ook hoe we tegenwoordig omgaan met anonimiteit.

Hergebruik

Voor Janneke is hergebruik belangrijk. "Kijk nou naar de tankstations, het zijn afspiegelingen van een tijdperk. Zulke gebouwen breek je niet af maar geef je een andere functie als ze de huidige verliezen. Maak er een museum van met wetenswaardigheden over de omgeving of zet er een bioscoop in waar passanten zich even kunnen ontspannen voordat ze verder rijden. Het is zonde als het icoon van de snelweg - het tankstation - zou verdwijnen." De nieuwsgierige vraag is waar haar fascinatie voor tankstations vandaan komt. Janneke peinst even en zegt dan dat binnen haar familie twee generaties een tankstation runden. "Als klein kind liep ik daar zo af en toe rond en nu ik erover nadenk, vermoed ik dat mijn fascinatie hiermee te maken heeft. Het zit een beetje in mijn genen."

'Nopurpose collective'

Over genen gesproken: Janneke omschrijft zichzelf als een creatieveling en een dromer. Ze maakt onderdeel uit van de 'Nopurpose collective', een collectief van jonge internationale architecten en ontwerpers dat bij het ontwerpen geen vooraf bepaald einddoel voor ogen heeft maar een doel (ontwikkeling) dat met gevoel (intuïtie) heel natuurlijk tot stand komt. En precies dat heeft Janneke met haar project ook voor ogen. 'On the move' is een lange termijn ontwerp- en onderzoeksproject dat altijd in beweging zal zijn omdat ontwikkelingen dat ook zijn. De titel is daarop gekozen: onderweg op de snelweg en onderweg naar nieuwe ideeën en functies voor de verzorgingsplaatsen. Om de twee jaar wordt gekeken hoe het project ervoor staat. In 2020 wil Janneke het snelwegfestival organiseren: het eerste moment van reflectie om de resultaten van het onderzoek te plaatsen in de nieuwe ontwikkelingen. Muziek, kunst en cultuur zullen er ook zijn, maar het gaat vooral om het vieren van de snelweg als dé nieuwe beweegbare publieke ruimte van morgen. "Verzorgingsplaatsen worden, als het aan mij ligt, multifunctionele plaatsen en speculeren we verder dan worden het in de toekomst eindbestemmingen waar mensen doelbewust willen stoppen. Dan plannen we niet alleen maar A naar B, maar plannen we ook die bewuste stop!", legt Janneke uit.

Dutch Design Week

Janneke gaat zelf verder met haar afstudeerproject. "Omdat het mijn droom is en die wil ik zelf verwezenlijken. Dat kost tijd maar gelukkig geeft mijn werkgever mij die ruimte en tijd, zoals bij DDW", verklaart ze haar stap. Ze schrijft haar project in bij het 'Young Alumni Programma' (YA!) van de Beroepsorganisatie Nederlandse Ontwerpers (BNO) en YA faciliteert haar deelname aan de Dutch Design Week (DDW).

'Het is zonde als het

icoon van de snelweg

- het tankstation -

zou verdwijnen'

Janneke over haar deelname: "Aan het begin vond ik het spannend want om mij heen stonden ontwerpers met eindproducten van product design tot illustraties. Ik had alleen het drie meter lange schetsontwerp van de A12 met daarop mijn uiteenlopende ideeën. Bezoekers konden hierop reageren of zelf met ideeën komen. En dit sprak de bezoeker aan, want: 'Ff een break van 'design' om meegenomen te worden in het schetsverhaal van de snelweg.' Ik kreeg mooie reacties, mensen die wilden meedenken of mij wezen op subsidies voor de uitvoering of op mogelijke samenwerkingen in Kiev, Oekraïne."

'On the Move' is een 15-jarig strategisch ontwerp- en onderzoeksproject dat de verzorgingsplaats gaat verkennen, door interventies te gebruiken als een manier om verandering teweeg te brengen. Janneke doet dit project samen met gebruikers, vakgenoten en crossovers. Netwerken zijn voor haar belangrijk.

Wil jij ook meedenken? Kijk dan op haar LinkedIn of stuur haar een mail: janneke_derksen@hotmail.com.

Irma de Theije

Kayleigh (15) geniet van popdienst in kerk

Kayleigh is vernoemd naar het nummer van Marillion, de favoriete band van haar vader.

DUIVEN - Op zondag 30 december vond er in de protestante kerk van Duiven een Top2000 dienst plaats. Deze dienst stond in het teken van geloof, hoop en liefde én vooral muziek. Ook jongeren waren betrokken bij deze bijeenkomst. Kayleigh Docter (15) vertelt over haar bijdrage aan de kerkdienst.

Kayleigh is een van de drie scholieren die bijdraagt aan het Goed Nieuws Kanaal. Een YouTube kanaal én een Instagram-Profiel speciaal gemaakt door jongeren van de protestantse kerk in Duiven. Voor de top2000 dienst maakte zij opnames. Maar ook tijdens de dienst leverde zij samen met haar vader haar eigen bijdrage. "Toen mijn moeder van mij in verwachting was, wisten mijn ouders nog niet hoe zij mij wilden noemen. Een vriend van mijn vader introduceerde bij mijn vader de band Marillion. Hij werd een fan van de band en van het nummer 'Kayleigh'. Daar hebben mijn ouders mij toen naar vernoemd." Het liedje 'Kayleigh' stond vorig jaar op nummer 173 in de TOP2000 op radio 2, dit jaar op 195. Kayleigh en haar beide ouders hebben het nummer in hun eigen top 10 gezet en ingestuurd. De kerkdienst was namelijk gebaseerd op de top 10 meest ingestuurde nummers. "Ik heb veel met muziek en hoorde van mijn vader dat ik mijn eigen top 10 favoriete nummers kon insturen voor de dienst. Dit heb ik meteen gedaan." Kayleigh gaat het liefst naar zo veel mogelijk concerten. Haar eerste concert was van Nick & Simon. Maar inmiddels heeft ze haar lijstje al aardig uitgebreid met Ariana Grande, Shaun Mendez, Beyonce en zelfs Justin Bieber. Maar ook de Top2000 dienst in de kerk sprak haar aan. "Niet iedereen heeft iets met het geloof. Maar dit was een kerkdienst voor iedereen. De sfeer was geweldig." Vieringen rond popmuziek worden traditie in de kapel aan de Rijksweg 56b. Zondag 28 januari is iedereen vanaf 18.30 welkom voor popvesper, een viering rond popmuziek.

'Ik wil buitenlandcorrespondent worden' Redacteur DLHG-Courant Nynke Kooy beleeft haar American dream

Nynke Kooy bij de Golden Gate Bridge tijdens een uitstapje. Foto: PR Nynke Kooy

LIEMERS/SAN FRANCISCO – Redacteur Nynke Kooy (20) van de Liemers Helemaal Goed Courant verblijft vierenhalve maand in Amerika. De derdejaars studente journalistiek van de Hogeschool in Utrecht kon ervoor kiezen om een tijdje te studeren in het buitenland. Die keus was snel gemaakt; weg uit Europa, op naar Amerika. Nu is de Duivense inmiddels al enkele maanden in San Francisco.

Nynke: "Ik ben in San Francisco om mijn minor te halen. Dat is een deel van de opleiding die Hogescholen aanbieden, waarin je jezelf kan oriënteren op een ander vlak. Je kunt er dan ook voor kiezen om naar het buitenland te gaan. Nog voordat ik begon met de studie journalistiek, wist ik al dat ik dit wilde. Dat ik niet in Europa wilde blijven, wist ik ook al heel snel. Uiteindelijk is die keuze dus Amerika geworden."

"San Francisco is een superleuke stad met een leuke school en goede vakken, maar de scholen zijn hier niet beter dan in Nederland. Ik volg nu eigenlijk onderwijs dat niet echt op niveau is, maar er zijn wel wat vakken die je in Nederland niet hebt, dus leer ik er wel veel van. Als ik alle vakken haal, heb ik alle studiepunten voor mijn minor.

Grote campus

De school hier is heel anders dan in Nederland. Ten eerste is het een hele grote campus en lekker Amerikaans. Tijdens de lessen moet je goed actief meedoen en meediscussiëren, want dat telt mee in je cijfer. Ook doen ze hier geen herkansingen, wel kun je voor meer punten extra opdrachten maken. Het leukste van school vind ik het contact met de docenten en de opdrachten die we moeten doen. Hier hebben we het bijvoorbeeld veel over typisch Amerikaanse problemen waar ik vrij weinig over wist, dus het verrijkt mijn kennis over de Amerikaanse cultuur en het leven hier. Ook de kijk die ik had op Amerika is positief veranderd. Nederlanders denken dat alles in Amerika alleen maar draait om commerciële belangen en dat in de kerstperiode bijvoorbeeld, de kerstgedachte vergeten wordt. Maar ik hoor van mijn Amerikaanse klasgenootjes dat zij dit commerciële gedoe ook helemaal niet leuk vinden."

Buitenschoolse activiteiten

Naast het studeren, houdt Nynke ook nog wat tijd over voor buitenschoolse activiteiten. Zo maakt ze uitstapjes naar steden en bekijkt ze alle toeristische plekjes. Ook neemt Nynke op haar school in San Francisco deel aan een IEEC groep (International Education Exchange Council). In die groep zit zij in het marketingcomité. Daarbij promoot ze met een groep andere studenten de evenementen en activiteiten die ze organiseren.

Buitenlandcorrespondent

Later wil Nynke graag correspondent worden in Amerika en het liefst in New York. Het volgen van een deel van haar studie in Amerika lijkt een goede opstap, omdat ze dan al wat ervaring krijgt. "Ik wil later sowieso in de journalistiek in het buitenland gaan werken, maar dat kan uiteindelijk ook op een andere plek dan Amerika zijn", vertelt Nynke.

SONY DSC

2019

Decemberlichtjes doven

De feestdagen zijn voorbij

Verplichte taken komen boven

Een nieuwe periode is nabij

Vol liefde en energie

Met moed en goede zin

Geluk en gezondheid toegewenst

Gaat ieder het nieuwe jaar in

Nina Elbers

Nina Elbers

Nina Elbers

Door onze redactie

Nieuwe dorpsaccommodatie ontluikt voor Groessen

De verbouwing is nog in volle gang.

GROESSEN – Vrijwilligers draaien op volle toeren om de verbouwing van de nieuwe dorpsaccommodatie te voltooien. Voorzitter Henk Bruns geeft inzicht over wat er zich straks binnen de muren van dit gebouw gaat afspelen.

In Groessen staan de gebouwen van het Dorpshuis, jongerensociëteit Rinoceros en de judovereniging al even in de steigers, de bouw is daar in volle gang. Binnen niet al te lange tijd zal zich hier de nieuwe dorpsaccommodatie ontpoppen: een plek voor jong en oud om samen te komen en deel te nemen aan een pluriform van activiteiten: een plek van verbinding, een plek van Groessen. Dat varieërt van voorstellingen tot dagbestedingen.

Doelstellingen

De ambitieuze verbouwing vindt niet plaats omdat de betrokkenen zich zo gruwelijk verveelden, zeer zeker niet. Nadat de gemeente in 2013 heeft besloten te bezuinigen, werd het oude gebouw geprivatiseerd. Henk Bruns, voorzitter van het dorpshuis, zag een gouden kans en heeft samen met Rinoceros en de judovereniging besloten het pand over te nemen. Omdat Groessen in een regio ligt met een hoge verenigingsdichtheid, zijn hier veel kansen op succes voor de dorpsaccommodatie die zich focust op het verbinden van ook de kleinere verenigingen. "De grootste verenigingen die redden zich wel, het zijn de kleine laagdrempelige verenigingen die veel profijt zullen hebben van een gedeeld dak boven hun hoofd," verklaart Bruns.

Ook is het voor de organisatie belangrijk om een laagdrempelige en multifunctionele plek te creëren waar jong, maar ook oud terecht kunnen om gezellig onder de mensen wat leuks met elkaar te doen. "Wanneer je steeds meer te maken krijgt met vereenzaming en je wereld kleiner wordt, is het een welkome toevoeging aan je leven om gezellig een drankje te doen of een biljartje te leggen," vertelt Van Dalen. De DAG heeft duidelijk een sociale maatschappelijke functie en draagt bij in het streven om het woon- en leefklimaat in een dorp op peil te houden en verder te verbeteren.

Om deze doelstellingen te realiseren, is door de organisatie een meervoudig plan opgezet bestaande uit maar liefst drie fases. Dit misschien omdat film- of boektrilogieën immers ook vaak van hoge kwaliteit zijn.

Fase 1 & 2: de bouw en de verbinding

Voorafgaand heeft het bestuur besloten om de bestaande gebouwen van onder andere de judovereniging, het café en natuurlijk het dorpshuis zelf bij elkaar te voegen en een gezamenlijke ingang te maken voor al wat zich binnen de muren van de dorpsaccommodatie gaat afspelen. De nodige muurtjes en raampjes moesten worden gesloopt, dit echter niet zonder hulp. Met de sponsoring door de provincie, de gemeente, het Oranjefonds, het VSB-fonds en de Rabobank, werd woord naar daad gezet om dit plan ook financieel te realiseren. Ook de ruim 35 vrijwilligers hebben hun bloed, zweet en tranen ingezet om letterlijk en figuurlijk te verbinden. Voor dit alles is het wel zaak dat het duurzaam gebeuren moet. "Je moet met je tijd meegaan en als we willen dat de dorpsaccommodatie deze tijd ook volhoudt, zullen we een duurzaam gebouw met een duurzame exploitatie neer moeten zetten," spreekt Bruns.Wanneer de gereedschappen straks zijn neergelegd, is het feest geblazen. De veel besproken dorpsaccommodatie zal opgeleverd worden en een leven zonder zal op den duur ondenkbaar zijn. Tot die tijd zal er nog het een en ander verbouwd moeten worden voordat het gebouw de deuren opent. Meer informatie zal volgen wanneer de verbouwing door de derde fase heen is.

6 jan Winterfair Martinuskerk Giesbeek

Winterfair 10:30 / gratis

De opbrengst van deze fair is voor het behoud en onderhoud van de Giese Toren. Er is deze dag een groot aanbod van goederen, hobby's, podium optredens, etc. Een saxofonist, schapen, pony's en een welkoms drankje zullen de bezoekers bij de ingang begroeten.

Verder zal het niet ontbreken aan de bekende winterse lekkernijen. De toegang is gratis, de fair is open van 10.30 tot 17.00 uur. Het adres is Kerkstraat 39 in Giesbeek. Voor info: 06-10252829.

6 jan Dansgardeconcours

De Nachtuulen Oud-Zevenaar/ € 4 voor bezoekers

Schutterstent Babberichseweg. Aanvang 11.30 uur.

11 jan Theater Musiater Zevenaar

So long Cohen

Marlies Claasen, Ernest Beuving, Bas Steman e.a. So long Cohen Eind 2016 overleed Leonard Cohen. Wie was deze charmante romanticus? In 'So long Cohen' zoekt schrijver en verteller Bas Steman op zijn zolderkamer naar antwoorden. De zoektocht voert hem langs Cohens vele prachtige poëtische liedjes.

De zolderkamer verandert af en toe in een café of een talkshowpodium. Daar laat cabaretier Ernest Beuving, imitaties/ persiflages van tafelgastheren aanschuiven om mee te zoeken; van Maarten van Rossum tot Jules Deelder.

12 jan Muziek Musiater Zevenaar

Percossa met BAM! 20:15 / € 22,50

Daag Percossa nu zelf uit, en neem uw tandenborstels, kinderwagens, buisjes, klompen of wat dan ook mee naar de voorstelling en de mannen van Percossa – 'zeer virtuoos en goed op elkaar ingespeeld' (Theaterkrant) – zorgen ervoor dat het dak eraf gaat!

16 jan Musical Musiater Zevenaar

Op hoop van zegen 20:15 / € 34,--

Bill van Dijk, Mariska van Kolck, Joke de Kruijf, Rolf Koster e.v.a. met een oer-Hollandse musical

'Op Hoop van Zegen', de oer-Hollandse musical over het wel en wee van de vissersweduwe Kniertje en de andere vrouwen die hun geliefden aan de zee verloren. Try-out

Chris en Sally van Hee-Rahajaan: 'Iets van weemoed blijft'

De voormalige productiehal, HAL12, naast het gemeentehuis in Zevenaar wordt omgedoopt tot podium voor samenwerking en ontmoeting. Verschillende organisaties bieden samen op deze plek straks sociale, educatieve en culturele programma's aan. Op deze unieke locatie hebben veel mensen uit de hele regio gewerkt en zij koesteren herinneringen aan een mooie tijd en dierbare ontmoetingen. Hun persoonlijke verhalen willen we niet vergeten, maar juist vastleggen.

Meegaan naar Duitsland, het Beierse Bayreuth, Berlijn misschien? Voor Chris en Sally van Hee-Rahajaan was dat geen vraag. Chris: "Als Turmac/BAT had gewild, waren we zonder morren meegegaan. Turmac was ons leven, we ademden het. SOCIAAL werd daar nog met hoofdletters geschreven."

Ze leerden elkaar kennen bij Turmac Harderwijk waar ze tot de sluiting in 1994 werkten. Chris als 1emachine-bediener, hij maakte en verpakte sigaretten, en Sally als kwaliteitscontroleur. Sally: "Het was heerlijk werk, zelfstandig en met een behoorlijke dot verantwoordelijkheid. Het was mijn taak om te zorgen dat aan de hoge kwaliteitsstandaard van de sigaret werd voldaan. Ik was behoorlijk kritisch." Chris: "Vertel mij wat. Lovers of niet, als mijn sigaretten in haar ogen niet de vereiste norm haalden, was ze niet mals. Reken maar dat we de nodige pittige discussies hebben gehad."

Gouden regel

Een setje en collega's, ging dat samen? Sally: "Noch in Harderwijk, noch in Zevenaar, ook nu thuis niet, zaten en zitten we dag en nacht op elkaars lip. In de pauzes zat Chris aan de kaarttafel, ik at mijn broodje elders. Thuis kwamen de laatste roddels en nieuwtjes heus wel eens voorbij, maar er was één gouden regel: wat thuis gebeurt, blijft thuis. Die afspraak heeft tot het einde toe goed gewerkt."

Voelde Sally zich in haar toch wat geïsoleerde baan als een vis in het water, Chris had vrijheid nodig. Van 1emachine-bediener in Harderwijk werd hij materialenman in Zevenaar. Hij zwierf door het hele bedrijf en had door zijn flexibele functie ruimschoots tijd voor OR-werk en het middenkader van de FNV. Chris: "Van luisterend oor tot probleemoplosser, van alle markten was ik thuis. Lukte het mij of andere OR-leden niet een probleem te tackelen, één telefoontje naar de directeur was voldoende; samen proberen hobbels weg te werken was de grondhouding."

Sociaal gezicht

Stond Turmac/BAT wijd en zijd bekend om haar uitstekende arbeidsvoorwaarden, de als familiair omschreven sfeer in het bedrijf was minstens zo vermaard. Het geheim? Chris: "De houding van het management speelde een grote rol. Door de jaren heeft Turmac/BAT bijna altijd bestuurders met een sociaal gezicht gehad. Op de werkvloer kan de sfeer opperbest zijn, als bij het hoogste kader inlevingsvermogen ontbreekt, wordt het niks. Verschillende managers zijn destijds zelf hun carrière op de werkvloer begonnen. Als geen ander kenden ze de mores en bedrijfscultuur. Het bedrijf leek zijn eigen nest schoon te houden van mensen die er niet pasten; die vertrokken vanzelf. Voor ons was Turmac/BAT een voorbeeld van een goed functionerende samenleving met verschillende nationaliteiten, culturen en bloedgroepen. Dat ontstond niet vanzelf, dat vereiste goede wil en inzet. Daarnaast speelde de hoge organisatiegraad een bindende rol. Zo'n beetje elke medewerker was lid van een vakbond." Chris: "Zelfs nu, tien jaar na de sluiting, zit Turmac/BAT nog altijd in ons bloed. Hoe mooi HAL12 er straks ook zal uitzien, iets van weemoed blijft."

Door onze redactie

9 / 12

Van kerkgebouw tot belevenislocatie De Verzameling biedt ruimte voor concerten, exposities, rouw, trouw en vergaderingen

De mooiste dag van je leven kan plaatsvinden bij De Verzameling.

WESTERVOORT - Marie-José van Hekke en haar man Jan kochten in 2006 de gereformeerde kerk in Westervoort. In nog geen half jaar tijd werd het al wat gedateerde gebouw van binnen helemaal gerenoveerd en doopten ze het om tot De Verzameling. "Want", vertelt Marie-José, "het gebouw herbergt een verzameling aan kunst, muziek, trouw- en rouwlocatie en vergaderruimte." In 2019 staan er mooie concerten op het programma. Wie daar volop van wil genieten kan een passe-partout kopen.

De ogen van Marie-José stralen als ze vertelt over dit bijzondere gebouw in Westervoort. "Eigenlijk werden we in de jaren tachtig al verliefd op deze kerk en toen het in 2006 te koop kwam te staan twijfelden we geen moment. Het is zo'n prachtige plek en het biedt zoveel mogelijkheden." Marie-José en Jan studeerden allebei aan de Kunstacademie in Tilburg. Marie-José kreeg een baan aan de Katholieke mavo in Doesburg als tekendocent, daarna op de Meao in Velp. Na wat omzwervingen in Arnhem en Velp is het stel in Westervoort gaan wonen en begonnen ze voor zichzelf.

'Beleven' staat centraal in De Verzameling.

Marie-José en haar man Jan runnen samen het interieurontwerpbureau Concepts & Images. Het bedrijf heeft al heel wat mooie projecten op haar naam staan. "Dat zijn projecten in het hele land. Voor een mooie opdracht gaan we graag op pad. Zo hebben we opdrachten door heel Brabant gedaan, Hoogeveen, Maastricht, maar ook in Antwerpen. Op dit moment zijn we bezig met een project in Rotterdam." Dichterbij huis zijn zij onder andere verantwoordelijk voor de inrichting van het gemeentehuis in Duiven, de bestuursvleugel van het gemeentehuis Westervoort, de Gasthuiskerk in Doesburg, het stadhuis Doesburg, een school in Lochem en de benedenverdieping van het Gouden Handen in 's Heerenberg. De opdrachten variëren van het inrichten van overheidsgebouwen tot woonhuizen, van trouwzalen tot crematoria.

Kruisbestuiving

Marie-José en Jan combineren hun bedrijf Concepts & Images met het beheer van De Verzameling. "Eigenlijk hebben we nu twee aparte bedrijven die elkaar fantastisch aanvullen. Concepts & Images is natuurlijk onze core-bussiness. De Verzameling heeft door de crisis een moeilijke start gehad. Maar sinds vorig jaar gaat het heel goed", zegt Marie-José trots. "We begonnen met een galerie in te richten. We zijn allebei grote kunstliefhebbers en dat past hier zo goed. Daarna zijn we concerten gaan organiseren. Het gebouw heeft een geweldige akoestiek. Dat aantrekken van de juiste artiesten gaat eigenlijk als vanzelf. Een van de eerste bekende artiesten, contrabassist Jasper Somsen, was zo enthousiast over het concept dat we op deze locatie een mooi podium boden voor jazzmuzikanten. Hij engageert nu andere bekende artiesten voor ons."

Ze vervolgt: "Tijdens de concerten vindt er vaak een mooie kruisbestuiving plaats. Gasten zien wat een mooie plek De Verzameling is. Een stel vroeg of ze er mochten trouwen. Al gauw werd De Verzameling een gewilde trouwlocatie. En niet alleen komen er mensen om te trouwen, maar ook om te rouwen. De rust die het gebouw uitstraalt maakt het bovendien een mooie gelegenheid om afscheid te nemen van een dierbare. Mensen die naar muziek luisteren laten hun oog vallen op een van de kunstwerken, ook dat is zo mooi, vindt Marie-José. De Verzameling is een echte belevenislocatie geworden.

Ellen ten Damme

Op de kalender van 2019 zijn er al een reeks concerten gepland. Marie-José is vorig jaar begonnen met het verkopen van passe-partouts voor deze optredens. Zo'n passe-partout geeft toegang tot alle concerten in de reeks. "Op die manier ben je zeker van bepaalde inkomsten, zodat je de artiesten een goed honorarium kunt betalen. Bovendien is er een vast publiek. Je leert de mensen kennen, je raakt verbonden met elkaar. We hebben op dit moment ook echt fijn publiek. Die concerten zijn echte feestjes. Mensen komen er altijd ontspannen vandaan. Dat komt ook omdat er geen afstand is tussen de artiest en het publiek."
Het genre wat in De Verzameling ten gehore wordt gebracht is vooral jazz, af en toe klassieke muziek, maar ook latin. Marie José: "Jazz heeft voor sommige mensen wel een bepaald imago, maar jazz is ook easy-listening en toegankelijk. Dat sluit heel goed aan bij De Verzameling."
Het passe-partout voor 2019 bevat kaarten voor zes maandelijkse zondagconcerten, inclusief een muzikaal weekend in april. Het passe-partout is bovendien overdraagbaar, als je zelf een concert niet bij kunt wonen kun je er een ander een plezier mee doen.
Eén van de grote namen op het concertprogramma is Ellen te Damme. Ellen is een veelzijdige artiest en past goed bij De Verzameling. "Eigenlijk is het een kadootje voor mijn man. Hij is al jaren een hele grote fan van Ellen. Het leek mij dus leuk om haar te vragen voor een optreden op 26 januari, want Jan is de 27e jarig. Via Jasper Somsen is dat gelukt. Zoiets maakt me echt blij."

Het kerstconcert met de jonge zangeres Lizzy Ossevoort op 22 december jl. was helemaal volgeboekt. Lizzy zong voor de derde keer in De Verzameling. "We hebben in De Verzameling een benefietconcert met Lizzy georganiseerd, om geld in te zamelen voor haar studie in New York. Dat was een groot succes. Wij bewonderen haar passie en ambitie en we vinden dat we elkaar daarin moeten ondersteunen."

Ook op zakelijk gebied krijgt De Verzameling steeds meer bekendheid. Er worden vergaderingen en trainingen geboekt. De Verzameling heeft daar een mooie rustige ruimte voor. "Voor de catering doen we altijd een beroep op een goede chef de cuisine. We leveren graag kwaliteit en professionaliteit aan onze gasten."

Marie-José: "We vullen elkaar goed aan, Jan en ik. Zowel in Concepts & Images als in onze passie voor De Verzameling. Jan is beeldend kunstenaar en richt zich voornamelijk op architectuur en ik houd me vooral bezig met beleving binnen het interieur. We houden allebei van mooie dingen en het blij maken van mensen." Op dit moment is er een verbouwing aan de gang in De Verzameling, Marie-José en Jan gaan wonen in het voormalige kerkgebouw. "We hadden hier ons kantoor, maar dat hebben we verplaatst. Zeg nou zelf, wat is er nou mooier dan ook te wonen in dit prachtige gebouw?" Meer informatie over De Verzameling en het passe-partout: www.deverzameling.nl.

Alie Engelsman

Zesde winterfair in Giesbeek

Standjes met curiosa ontbreken zeker niet in Giesbeek

GIESBEEK - De Martinuskerk in Giesbeek is zondag 6 januari voor de zesde keer het decor van de inmiddels welbekende winterfair. Deze begint om 10.30 uur en eindigt om 17.00 uur. De opbrengst van de fair is bestemd voor de Giese Toren.

De fair staat bol van uiteenlopende activiteiten, podiumoptredens een een groot aanbod van goederen. In de hobbyhoek kunnen bezoekers zich vergapen aan schilderkunst, hout en beeldencreaties. Ook het vervaardigen van sieraden in zilver en aluminium is het bezichtigen waard. Voor lekkerbekken zijn er volop streekproducten te proeven en te koop zoals jam, chutney en kaas van De Kaastobbe uit Duiven en producten zoals thee en kruiden. In de standjes met curiosa, brocante, boeken, cadeauartikelen, kaarten, brei en wol artikelen, glaswerk, lederen lappen in vele kleuren en maten en vele andere rariteiten kan iedereen wel iets van zijn of haar gading vinden. Ook dit keer ontbreekt de kerststal niet; de midwinterhoornblazers uit Doesburg zorgen voor een muzikale noot. Net als in voorgaande jaren zal zang, dans en muziek dit jaar niet ontbreken. De Vrienden van de Giesen Toren staan garant voor spetterende optredens en demo's van DJF Dance Centre uit Duiven, Clown Duf, accordeonist Gijs, het trio Carmelita uit Varsseveld en de Doesburgse Smartlappers. Op een groot scherm laat de plaatselijke fotograaf Ronald Lubbers van IJsselMedia zijn unieke foto's en video's 'nog nooit in Giesbeek vertoond' de revue passeren. Verder speelt bij de entree van de kerk de bekende saxofonist Ben Wissink, de opbrengst in de hoed gaat naar KIKA.Het zal natuurlijk niet ontbreken aan een welkomstdrankje, chocomel, koffie/thee, maar ook de winterse lekkernijen zoals wafels, erwtensoep en worst zullen de bezoeker zeker smaken. De winterfair is vrij toegankelijk, maar een collecte bus zal niet ontbreken. Het adres is Kerkstraat 39 in Giesbeek. Voor meer informatie: 06-10252829 en www.giesbeektorenhoog.nl.

Multatuliaanse reactie

Commentaar

Het laatste idee over het ten gronde richten van religieuzen. Voorlopig dan. Ik zie het wel gebeuren dat er twee edities, zo'n vijf ideeën verder, weer een idee is over religieuzen en hoe stom, dom of wat dan ook ze wel niet zijn. Wat ik zo grappig vind is dat Multaboni religieuze mensen de grond in probeert te boren, maar als ik dan naar idee 1327 kijk, bedenk ik iets dat tegen hem gebruikt kan worden.

Hij zegt dat je nergens respect voor hoeft te hebben, maar je moet verbondenheid voelen met wat waar is en oprecht. Maar als jij oprecht gelooft dat god bestaat of dat er meerdere goden bestaan, afhankelijk van je geloof en jij gelooft oprecht dat alles waar is, dan voel je je dus verbonden met je geloof. Multaboni wil religieuzen dus neerhalen, maar hij zegt ook verbondenheid te voelen met wat waar is en oprecht. Ik snap wel dat hij het dan heeft over feiten en wetenschap en dat soort dingen, maar hij zegt het niet.

Ik zie nergens staan dat hij dat bedoelt, dus als jij iets waar acht, dan is dat in jouw ogen ook waar en voel je je verbonden. Dit kan dan voor andere mensen een onwaarheid zijn, maar wie weet er ook wat waar is? Volgens mij niemand. Je kan zo veel dingen bewijzen, maar wij mensen zullen altijd onwetend zijn, hoe hard we ook nadenken.

Onze hersens zijn waarschijnlijk te klein voor alle kennis van de wereld of het was de wil van god (om Multaboni commentaar te geven). En wie zegt dat god er niet voor zorgt dat wij geen bewijs voor hem kunnen vinden, zodat we moeten nadenken. Denk daar maar over na, Multaboni. Misschien zijn al deze ideeën over een paar jaar wel in de vergetelheid geraakt of word jij debiel genoemd, door gelovigen, ongelovigen en mensen die nog meer nadenken dan jij. Wie weet welke nadenkers er in de toekomst zullen zijn?

Méér Muziek

2018 was een memorabel jaar. Dat realiseerde ik me nog eens door onze aanwezigheid bij het grote Méér Muziek in de klas Kerstgala in Den Bosch. Duizenden kinderen uit het hele land zaten in de zaal te genieten van prachtige podiumacts van onder andere Guus Meeuwis, Ilse de Lange en Heavn met als apotheose de grootste band van Nederland bestaande uit leerlingen van basisscholen. Voordat de grote show begon was er een ontvangst met ambassadeurs van MMIK, organisaties en overheden om ze te informeren over de stand van zaken. Ook ik mocht in een panel deelnemen en het selecte gezelschap informeren over de stappen die we hebben gezet in de Liemers. En mooi was te zien dat in verschillende presentaties, ook waar de Koningin bij was, mooie foto's van haar komst naar de Liemers werden getoond. Dan is het toch weer een geweldig gevoel dat we dat met elkaar hebben bereikt met Méér Muziek in de klas lokaal de Liemers. We reden geïnspireerd naar huis en zaten al weer vol ideeën. Want we zijn al een heel eind met ons doel voor structureel muziekles voor alle kinderen op alle Liemerse basisscholen in 2020. Maar we zijn er nog niet. Dat muziek zorgt voor allerlei verbindingen in de hersenen waardoor leerprestaties verhogen, motoriek verbetert, samenwerking en creativiteit stimuleert, daar hoef ik hopelijk niemand meer van te overtuigen. Google maar eens op allerlei onderzoeken die dit onderbouwen. En wat is dan de kracht in de Liemers? Dat is nu juist de samenwerking met leerkrachten, muziekdocenten en muziekverenigingen. Met een mooie lijn van binnenschools naar buitenschools. Met elkaar kunnen we het doel bereiken, en de wil is er want bijna 70 partijen hebben in juni het convenant ondertekend en er kunnen nog meer bij!

Tip, kijk het Kerstgala nog even terug. Het werd Tweede Kerstdag uitgezonden op NPO 1.

Kim Kleijkers

Door onze redactie

Column

Bert Frölich, de verbinder

11 / 12

'Muziek maken geeft je leven inhoud' Willy Driessen is al bijna vijftig jaar onderdeel van de St-Andriesfamilie

Willy Driessen: "Om de financiële huishouding op orde te houden halen we onder meer oud papier op." Foto: Ton de Vlieger

GROESSEN - Muziek maken is meer dan alleen maar muziek maken. Je wordt er blij van, je ontwikkelt jezelf op een bijzondere manier. Het maakt niet uit of je zingt, danst of een instrument bespeelt, muziek geeft inhoud aan je leven. Bij St. Andries weten ze dat al ruim zeventig jaar. Die beleving dragen ze graag over aan anderen, die muziek nog niet in hun genen hebben, maar er wel voor open staan. Muziek maken, maakt je gelukkig. Daar weet Willy Driessen alles van.

Willy Driessen (58) is al bijna vijftig jaar bezig met muziek. Hij begon op tienjarige leeftijd bij St. Andries met de kleine trom, maakte de overstap naar de schuiftrombone en speelt alweer meer dan 25 jaar op de bastuba. Die bastuba werd eerst heel erg lang bespeeld door zijn vader Theet, één van de oprichters van de muziekvereniging. Zelf is Willy al weer 21 jaar bestuurslid, waarvan achttien jaar als voorzitter. Willy ziet het overdragen van zijn kennis en ervaring aan anderen als zijn grootste uitdaging. Hij is mede-initiatiefnemer van de commissie Ledenwerving. Zijn passie: kinderen leren omgaan met muziek. Het eerstvolgende project waar hij midden in zit is de AMV (Algemene Muzikale Vorming) voor kinderen vanaf 7 jaar.

AMV-opleiding

Vanaf januari 2019 wordt op de maandagmiddag, aansluitend aan het lesrooster van de Joannesschool, door een vakbekwame muziekdocent AMV-les gegeven. Deze docent maakt kinderen spelenderwijs vertrouwd met de eerste basisvaardigheden om muziek te maken. Kinderen die de AMV volgen krijgen, in het kader van instrumentkeuze, aan het eind van de opleiding ook les op instrumenten. Deze opleiding duurt, afhankelijk van de ontwikkeling van de kinderen, 1,5 jaar. Voor iedere belangstellende zijn instrumenten beschikbaar. Wat is leuk? Waar zit een uitdaging in? Probeer het, instrumenten hoeven niet zelf te worden aangeschaft. "Je krijgt ze in bruikleen mee naar huis om ook thuis te kunnen oefenen", vertelt Willy Driessen.

Late starters en herintreders

Deze 'aanbieding' geldt niet alleen voor kinderen, maar ook voor late starters en herintreders. Willy Driessen: "Kennis maken met muziek kan op iedere leeftijd een uitermate plezierige ervaring zijn. Er lopen heel veel mensen rond die ooit een instrument hebben bespeeld of dit altijd al wilden en er maar niet aan toekomen om de draad op te pakken. En denk nou niet dat je het niet (meer) kunt. Alles is te leren." Lid worden is meer dan muziek maken. Het is deelgenoot worden van de St. Andriesfamilie, waarin gezamenlijk muzikaal actief zijn de motivatie is van de leden. Willy: "St. Andries hanteert lage tarieven, omdat we iedereen, echt iedereen, de kans willen geven. Dat tarief kunnen we zo laag houden omdat, St. Andries veel meer doet dan alleen muziek maken. Om de financiële huishouding op orde te houden ontwikkelen we veel activiteiten, waaronder het ophalen van oud papier. Daarom sta ik zó op de foto".

Meer weten over de AMV of instrumentale opleiding? Ga naar www.st-andries of stel een vraag op opleiding@st-andries.nl.

'Sporten is een must om gezond oud te worden' Hugo Boschker verkozen tot AeroFitt sportman 2018

Hugo Boschker voluit op de fiets. Foto: Ricarda Grothey Foto: Ricarda Grotheywww.eye-comm.de00491799258545

DUIVEN - Veel mensen zeggen dat je van een gezonde leefstijl en genoeg beweging oud en gelukkig wordt. Het levende bewijs van deze uitspraak is de 71-jarige Hugo Boschker uit Duiven. Tijdens de Liemerse Sportprijs op 13 december, werd bekend gemaakt dat Boschker AeroFitt sportman 2018 van de Liemers is geworden.

Zijn titel verdiende Boschker onder andere door zijn eerste plek op het EK in het Deense Helsingor. In 5 uur en 47 minuten wist deze doorzetter bijna twee kilometer te zwemmen, negentig kilometer te fietsen en een halve marathon te lopen. Hugo heeft zijn hele leven vrij intensief gesport. Toen hij zes jaar oud was kon hij al zwemmen, wat in zijn tijd ongekend was. Over zijn jeugd zegt Boschker: "Balsport of individuele sport; ik vond het allemaal prachtig." In zijn diensttijd bij de Koninklijke Marechaussee zat Hugo in de selectie van de Landmacht bij de onderdelen hardlopen en zwemmen. Na zijn tijd bij defensie bleef hij hardlopen, ook ging hij toen op voetbal. "Tot mijn dertigste heb ik gevoetbald bij drie verschillende verenigingen: KSV Vragender, Middelburg en Zeeburgia Amsterdam.

Eerste racefiets

Hierna kocht hij zijn eerste racefiets en reed hij tochten van tweehonderd kilometer en langer. "Ik heb meegedaan aan allerlei toertochten waaronder verschillende voorjaarklassiekers, zoals de Ronde van Vlaanderen."
Met triatlon begon Hugo pas toen hij in Duiven kwam wonen. Zijn dochter Marianne moedigde hem aan om hieraan mee te doen. Hij ging er speciaal voor trainen. Drie keer in de week in het zwembad, dagelijks hardlopen en fietsen op de vroege zaterdagmorgen.

Prijzen

2012 was voor Boschker een bijzonder jaar. "Ik werd toen Nederlands Kampioen triatlon op de Olympische afstand, de Halve Triatlon en de Hele Triatlon in Almere. Daarnaast won ik de Ironman in Regensburg." De gemeente Duiven kende Hugo daarom het ere-insigne toe.

Zes jaar later haalde Boschker weer een prijs binnen: sportman 2018 in de Liemers. Ook al doet Boschker het nu wat rustiger aan, zijn behaalde prestaties voelen als een beloning voor zijn leven als sportman/triatleet.

Betrokken

De 71-jarige triatleet is altijd erg betrokken geweest bij sport in de regio. Ruim tien jaar is hij voorzitter geweest bij de stichting Triatlon Didam en heeft hij naast zijn werk sportlessen gegeven aan ouderen in Duiven en Doesburg. Ook bij DVV was Boschker drie jaar secretaris en vijf jaar voorzitter. Nu is hij coördinator van het Walking Football (WF), voor 60+, bij DVV.

Sporten is een goede tijdsbesteding: "Door te sporten voel ik mij minder moe, fitter, krijg ik meer uithoudingsvermogen, houd ik mijn lichaam in conditie en slaap ik goed." De feedback die hij krijgt omdat hij nog sport op deze leeftijd moedigt hem ook aan om door te gaan tot zijn lichaam aangeeft dat het niet meer kan.

Ton de Vlieger

Rahma Maqboul Foto: Jan van den Heuij

Rahma Maqboul